ü pəncərədən atar, işə düşərik..-deyib yenidən gülür...
Samir başını bulayıb:
-Sən düzələn ...... deyilsən...-deyib əsəblə otaqdan çıxır..Anar isə hələdə gülürdü...
Samir otağına gələrək Sunayın onun şəkilinə baxdığını görür...Sunay gülümsünərək:
-Elə xoşum gəlirki bu şəkilindən...Çox yaraşıqlı düşmüsən...
-Çox sağol..Gedək?
-Aha gedək..-deyib ayağa qalxaraq Samirlə otaqdan çıxır...
Aytən əlində qırmızı qovluqla şöbəyə enərkən uzaqdan Samirlə Sunayın gəliyini görür..Yan tərəfə keçin geçib gizlincə onlara baxır..Sunay Samirlə liftə girər-girməz ona sarılır...Buda Aytəni gözündən yayınmır...Sunay Samirə sarıldığı an,bütün bədəninin taqəti gedir...Könlündən dəlicəsinə qışqırıb ağlamaq keçsədə,qəhərini boğub güclə özünü tualetə salıb aynaya baxır...Hönkürtü ilə ağlayıb bütün içindəkiləri boşaldır....Axı Samir onu sevmədiyini demişdi..Axı onunla istəməyərək evlənəcəyini demişdi..Bəs onda niyə onunla sarmaş-dolaş idi? Deməli oda bu evliliye razıdır?...-deyə ürəyində düşünüb hönkürü ilə ağlayırdı....Bütün ümidləri,xəyalları qırılmışdı...

Samir liftdən çıxarkən Sunayı özündən ayırır...Şirkətdən çıxaraq maşına əyləşirlər...Yol boyu Sunay Samirə baxırdı..Samir bundan narahat olub ordan burdan söhbət etməyə başlayır...
Az sonra Sunay maşından enib:
-Səndə gəlsən olar?
-Olmaz...İşlərim var...
-Xahiş edirəm...
-Sunay işlərim var dedim!-deyib maşını sürətlə sürüb gözdən itir...
Sunay isə onun arxasınca baxıb gözləri dolaraq evə keçir....

Axşama doğru Anar şirkətdən çıxaraq anası Türkan xanıma zəng vurub:
-Mən çıxıram,hazır olun gəlim sizi qapıdan götürüm...
-Mən hazıram,Günel səndə əynini geyin qızım...Yaxşı oğlum gözləyirik..-deyib telefonu söndürür...
Az sonra oraya evə çatıb qapıda Türkan xanımı görür...Pəncərəni açıb:
-Gəl öndə otur..
-Gözlə qızda gəlsin,har tələsirik..
Günel həvəssizcə gəlib arxada əyləşir...Anar onun əlində telefonun işığının yandığını görüb:
-Özəl həyatı axşama saxlayın Günel xanım...İndi burda anam və mən varam...Ayıbdır