axı..-deyib maşını işə salıb evdən uzaqlaşır...Günel əsəblə Anara baxıb:
-Nə özəl həyat? Nə axşam?
-Qızım sən fikir vermə bu dəliyə...-deyə Türkan xanım dillənir..
Çox keçmədən onlar gözəl bir restoranın önünə gəlib boş masalardan birinə əyləşirlər...Menyuya baxaraq yemək sifarişi verirlər..Anar ofisiantın qulağına söz deyərkən Türkan xanım:
-Allah bilir nə sifariş verir...Ədə o zibillərdən az içdə!
-Ana,yorğunam başım da ağrıyır...
-Qoy içsin Türkan xala,özü bilər..-deyə Günel sözünü deyib vecsizcə menyuya baxır...
An ar onun bu sözünə,hələ bu vecsizliyinə əsəbiləşsədə özünü saxlayır...
Ofisiant yeməkləri gətirib masaya təhvil verir...Anarın sifariş verdiyi içkini isə xüsusi sinidə gətirib bardağa süzür..
Yeməyin sonunda Anar hesabı ödəmək üçün kağızı götürərkən dirsəyi ilə meyvə şirəsi təsadüfən Türkan xanımın üzərinə tökülür..
-Offf Anar,biraz diqqətli ola bilmirsən?! İndi bunun ləkəsi pis görsənər...Gəlirəm indi..-deyib ayağa qalxır...
Anar ofisianta içki süzməyi işarə edir...Günel bunu görüb:
-Bəlkə biraz az içəsən? Nədə olsa bizi evə sən aparacaqsan....
-Anar içkini sona qədər içib:
-Sən heeeeeç narahat olma....
Bu zaman Günelin telefonu zəng çalır..Günel ekrana baxıb cəld telefonu söndürür...Anar bunu görüb gülür:
-Niyə söndürüsən?!Mənə görə narahatsan?!
-Narahat deyiləm ,Anar...
Anar ciddi sifət alıb Günelə tərəf əyilir..Pıçıltı ilə:
-Bilirsən ,Günel? Sən artıq mənim üçün ölmüsən!!
Səsi yavaş çıxsada,tonunda o qədər sərtlik və əsəb var idiki....Günel onun bu sözlərindən sonra qəlbindən sızıntının keçdiyini hiss edib gözlərini Anardan çəkir....Necədə acı idi sevdiyindən bu sözləri eşitmək
Anar səmtini dəyişmədən,daha da sakit amma olduqca əsəbi səs tonu ilə:
-Sən onunla yeməyə getdiyin an,bitdin mənim üçün!!! Oysa səni fərqli sanmışdım!!! Sənə bağlanmışdım,Günel!!!! Sən hər şeyi bir gündə ZİBİL ETDİN