BÖLÜM 56

Sunay gözlərini Samirə zilləyib baxır...Samir onun belə məyus olduğunu görüb nisbətən səsini azaldır..
-Yəni çox adamın olmağının nə mənası?-deyib gülümsünür...Onun bu gülümsəməsində ürəklənən Sunay:
-Axı....
-Sunay!!! Sənə onlar lazımdır?!
-Əlbətdəki yox...
-O zaman toydan sonra görüşərsən hamısı ilə...
Sunay dodağını büzüb:
-Yaxşı....-deyib pəncərədən baxır...Az sonra klinikaya çatıb enirlər..Samir onu Rahibin otağına qoyub çölə çıxır..Telefonu götürərək...
-Salam Kazım bəy,mənə bazar günü üçün bir üzük təşkil edin..Necə yəni nə üzüyü? Həə toy üçün ...

Günel otaqdan öz əşyalarını bir qutuya yığıb aşağı enir...Türkan xanım onun gəldiyini görüb:
-Qızım,Anara zəng edim,axşam bizi yeməyə aparsın..Nə deyirsən?
-Şey...Mən gəlməsəm?
-Niyə?
-...........(Onu görmək belə istəmirəm, çünkü özümü yoxluğuna alışdırmalıyam...)
-Etiraz istəmirəm...Ailəvi yemək yeyəcəyik...-deyib mətbəxə keçir...Telefonu götürərək Anara zəng edir...
Anar Aytənin gözlərində itib,öz hisslərindən danışarkən telefonu zəng çalır..Ürəyində zəng edənə lənət oxuyub telefonu cibindən çıxarır..
-Üzr istəyirəm...-deyib çölə çıxır...
-Nədi,ana,nədi?!
-Zəhrimardı,çordu!!! Bu nə danışıqdı?!
-İclasdaydım ana,bağışla....
-Qulaq as,axşam neçədə gələcəksən?
-Bilmirəm,həmişə neçədə gəlirdimsə yəqinki o vaxtlar...
-Deyirdimki bu axşam bizi restorana yeməyə apar..
-Yaxşı,gələrəm danışarıq...
-Bura bax eyy,məni başından eləmə haa...
-Ana,söndürürəm hələlik.-deyib telefonu söndürür...Aytənin otağına girmək istəsədə,sonra bu fikrindən daşınır...
Aytən isə Anarın dediklərinin hələ şokundan çıxmamışdı...Gözlərini bir nöqtəyə zilləyib baxır,beynində isə minlərlə fikir vardı...Anarın onu sevməsini qətiyyən qəbul edə bilmirdi..Hələ üstəlik Samirin bu işə reaksiya verməməsi onu daha da çaşdırmışdı...
-Yəni bu qədərmi onun vecinə deyiləm?..-deyə pıçıldayır....

Anar otağına gəlib əyləşir.Telefonu götürərək Samirə zəng edir..Samir klinikanın önündə oturmuş Sunayı gözləirdi...Samir