Həyat elə ani duyğularla dəyişir ki, bir də baxırsan ki, tam filmin içindəsən....Və ya bir anda hiss edirsən ki , sən artıq “həyat oyunun “ xaricində qalmısan...İki insan var bir bədəndə...Bəzən özünü tanımayan bir insan. Biri var tam yaxşı, biri də var anidən dəyişən insan. Zaman elə bir şeydir ki, bəzən sənin "yox" dediyini sənə "hə" dedizdirə bilər.  Zamanla öyrəşir insan itirməyə, itirdiklərinin arxasından baxmağa, itrdikləri üçün təəssüflənməməyə, insan yavaş-yavaş öyrəşir.  İnsan ömrünün müxtəlif yaş təbəqələri var. 10 yaşında da, 15, 25, 30, 35 və s... bütün yaşlarda sevirsən. Doğru zənn edirsən...Yanılırsan, peşman da olursan, sevinirsən də. Həyatda elə duyğular var ki, onları vacib deyil yaşayasan. Onlar insanla birgə doğulur. Necə ki, hər gənc qız bir gün gəlin gedəcəyini düşünür, o günü gözləyir...Necə ki, insan körpəsi olmadan onun necə bir duyğu olduğunu anlayır, qucağına körpə alanda anlayır ki ,ona necə baxmaq lazımdır...Onunla öyrənirsən yaşamağı, onunla böyüyürsən. Bu vacib deyil ki, öz körpən olsun. Bu sənin ən yaxınlarının körpəsi də olur.....Sevgi də bunun kimi bir duyğudur. Öyrətmirlər, kimdənsə öyrənmirsən. Yaşadıqca özün yazırsan onun formulunu. Özün tapırsan həllini...  Bilirsən nədir həyat? Yazıldığı kimi deyil. Film də deyil. Nə də ki, kiminsə həyatı kimsədə də təkrarlanmır...Yanırsan, üzülürsən və bir yerdən sonra davam edirsən. Düşün ki, dağın başında istədiyin bir şey var. Onu əldə etmək üçün cəhd edirsən...Dağa çıxanda yorulursan, getmək istəmirsən...Yıxılırsan. Amma elə ki, sənə bir əl uzanır. Bir xoş sözü, bir gülüşü, əlindən tutub səni həyata bağlayır. Bir də indi bax o dağa necə həvəslə çıxırsan.... İnsan  ele bir varlıqdır ki, bəzən tez təsir altına düşür, bəzənsə məntiqi ilə hərəkət edir. Amma hər dövrdə, hər hadisədə təbliğat çox vacibdir. İstər müsbət, isətrsə də mənfi mənada. Mənim də həyatımda müsbətlər və mənfilər çox olub. Amma təbliğat ki, var o mənə müsbət yöndən gəlib...  Zaman elə həlli olmayan bir yoldur ki, onu