• Sel Can
Qarada qırmızı ton.
(Qara şəhvəti , qirmizi sevgini terennum edir)
Proloq:
Hər şey istədiyimiz kimi getməyə bilər ama bu o
demək deyil ki, dönüşlər həyatı pis yönə çəkəcək. Hər şey elə o gün başladı. O yağışlı , bir az da
dumana bürünmüş gündə...... Bölüm 1:
Bu gün əminəm ki, mənim üçün ağır olacaq.
Nastradamus deyiləm. Sadəcə Sevincin
xəstələnməsi heç də mənim xeyrimə olmadı. Bu
gün onun gunorta saat beşdə məhşur biznesmenlə
görüşü var idi. Özdə 2 həftə boyu yalvar – yaxarla çalışıb qopardığı bir görüş. Həmin o biznesmen
bizim yəni Maskva dövlət universtetinin büdcəsinə
hər il çoxlu məbləğdə pul köçürür. Necə deyərlər
“varlığa ne darlıq”. Heç bunu da bilmirdim,
Sevincdən öyrəndim.
Sevincin evində kirayə qalmağıma baxmayaraq münasibətlərimiz bacı kimidi və kirayə pulu da
ödəmək demək olarsa ona. Yəni cox azdı. Sevinc “
naşı novosti” qazetində redaktordu. Ama demək
olar ki bütün işlərə özü nəzarət edir. Bir xasiyyəti var
ki, hec kəsə tam güvənə bilmir. Və bu səbəbdən də
mühasibəni biznesmendən özü götürməlidi. Neçə gündü bu mühasibə sayəsində qazetin
reytinqlərinin qalxması barəsində elə hey danışırdı.
Bu gün isə dəhşətli dərəcədə soyuqlamış və heç
yerindən də tərpənə bilmirdi. Mənə isə yalvaran
gözlərlə baxırdıki biznesmendən mühasibəni
götürməyə mən gedim. -Askam xaiş görürsən necə pis haldayam yoxsa
səndən xaiş etməzdim.
Xırıltılı və zəif səsi ilə dilləndi. Sevinc məni tanıyan
elə ilk günden adımın Aysel olmasına baxmayaraq
Aska deyirdi. Əslində heç şikayətim də yox idi. Bu
aramizdakı səmimiyyəti daha da artırırdı. Əynində çəhrayı ayıcıqlı yatmaq paltarının şalvarı və
qara kofta var idi. Bu halı onu çox şirin göstərirdi.
Sevinc o şalvarı ya xəstə olanda ya da ki,
depresiyaya düşəndə geyinirdi. Bu da maraqlı bir
göstərici idi.
Beynimdə o dəqiqə sabahki imtahanim canlandı. Özümün orta məktəbdəki kimi dərsdəri
öyrənmədiyim zamanlardakı çarəsizliyimi
xatırladım. Bu daha da pisdi.
Maskva dövlət universtetinin bir şeyi