Bir birlərini çox sevirdilər. Heç vaxt
ölümü, ayrıliği ağıllarina
gətirməzdılər. Heç vaxt bir birlərini
darixmağa qoymazdılar. Hər gün
bitəcək kimi bir birlərinə daha da
qüvvətli bağlanırdılar, Hər gün bir birlərini ilk günki kimi həyacanla
qarşılayardılar. Eləcə də həyata
inandılar, eləcə də özlərini aldatdılar.
Bir gün oğlan dünyalar qədər sevdiyi
sevgilisini görüş yerinə cağırır. Hər
dəfəki kimi yenə də sevgilisi sevinə- sevinə görüş yerinə tələsirdi, çünki
canından çox sevdiyi sevgilisi ilə
görüşəcəydi. Sanki neçə illərdi
gormədiyi sevgilisi ilə görüşəcəydi.
Amma ki həmin sevgilisi ilə dünən
görüşmüşdü. Çox darıxırdı. Görüş vaxti gəlib catdı. Artiq oğlan
həmişəki yerdən hər gələn kölgəyə
boylanıb sevgilisi sanırdı. Artıq qız da
çatmışdı görüş yerinə. Gəldi
qucaqlaşıb hərsətlərini söndürdülər.
Salamlaşıb həmişəki yol ilə üz aldılar. Oğlanin kefi yox idi. Qız hiss eləyirdi
ki, onun nə isə problemi var.
Soruşur: -Həyatım nə olub sənə? Cavabinda:Nə olacaq həyatiım heç nə
həmişəki həyəcandı nə olmalıdı ki?
Amma ki qız hardan bileydi ki bu gün
canından çox sevdiyi insanla son
görüşə gəlibdi. Oğlan cürət edib ona
deyə bilmirdi ki artıq anası ona başqa bir qız bəyənib və gələn həftənin bu
günu onun nisşnıdı. Qız bunlardan
bixəbər yoluna davam edirdi. Birdən
qız dayandı.
Dedi: -Həyatım sənə bir söz demək
istəyirəm. Oğlan: -Buyur Həyatım.
Qız: -Istəyirəmki sabah səninlə dəniz
sahilinə gedək. Dənizi seyr edək.
Oğlan üzgün halda: Gedərik Həyatim Amma ki imkansiz idi. Çünki sabah o
gələcək nişanlısı ilə görüşə cixacaq
idi, anasi belə istəmişdi. Oğlan bir gül
dükanının qabağında dayandı. Bir
dəqiqə gözdə gəlirəm həyatım dedi
və gətdi. 10 dəqiqədən sonra qayıtdı. Arxasında gizlətdiyi sari gülü
dünyalar qədər sevdiyi qıza uzatdı.
Qız sarı gülü görüb tutuldu bir anlıq.
Yenə həmişəki kimi zarafat elədiyini
fikirləşdi. Gülə -gülə gülü oğlandan
aldı. Heçnə demədi. Çünki artıq onu bir zarafat kimi qəbul etmişdi o. Oğlan
isə bır kəlimə