o yazını
sanki Allahdan başqa heç bir şey silə
bilməzdi. Hər gün onu fikirləşməkdən
başqa əlindən bir şey gəlməzdi. Həmin gün təsadüfən oğlan da həyat
yoldaşı ilə parka gəzməyə
çıxmışdılar. Qız həyat yoldaşı ilə bir
yerdə oturub söhbət edirdilər. Birdən
bir oğlan həmin qızın adını çağırdı.
Qız tutulub qaldı görəsən məni çağıran kimdi deyə fikirləşdi. Arxaya
eçvirdi üzünü düz onun yanında bir
qız uşağı var idi. Sən demə onu
çağırırmış. Qız uşagı yanına çağırıb
ona əlində olan güldən birini uzatdı
uşaqda aldı. Ata deyərək atasının qucağına qaçdı. Oğlan onu tanıdı. Bu
o idi. Onun bir vaxtlar dünyalar
qədər sevdiyi qız. Qız da onu tanıdı.
Bir -birlərinə həsrət dolu baxışlarla
haradasa 2 dəqiqə baxdılar. Oğlan
onun adını qızına qoymuşdu. Hər qızını çağıranda o yadına düşürdü.
Qız onu görüb çox keçmişlərə getdi
xəyalları. Bir vaxtlar canından çox
sevdiyi insan artıq başqa bir qız ilə
gəzirdi bir vaxtlar onunla gəzdiyi
yerlərdə. Çox pis oldular ikisi də. 8 il aradan sonra iki göz yenə də üz -üzə
gəlmişdi. Oğlan bir anda onu qaçıb
qucaqlamaq istəyirdi, amma
bacarmazdı axı. Çünki o evli idi.
Oğlan qızını çağırdı yanına. Qız isə
atan səni çağırır get qızım dedi. O
gediş son gediş oldu. Onlar birdə heç vaxt üz -üzə gəlməyəcəkdilər heç
vaxt. Bir gün qızın telefonu zəng çalır
bu qızın həyat yoldaşının ən yaxin
dostu idi. Ona həyat yoldaşının
avtomobil qəzasi keçirdiyini bildirdi.
Indi qız bu xəbərə sevinsinmi, pis olsunmu bir qərar verə bilmirdi. Heç
uşaqları da olmamışdı bu 8 il ərzində.
Qız yenə də tək qaldı bu dünyada.
Onu iki dəfə tək qoydular bu
dünyada. Artıq bütün ümidləri
qırılmışdı. Bilmirdi nə etsin. Bu yalancı dünyaya nə desin? Günah bu
dunyaya gələndədi deyərdi həmişə...
Yenə bu yalancı dünya aldatdı onu.
Həyatdan küskün bir şəkildə keçirdi
günləri. Hər gün ömürdən gedirdi.... Sən taleyin işinə bax. Həmin günu
parkdan oğlan həyat yoldaşını metro
ilə yola saldı. Özu ilk dəfə ilk
məhəbbəti ilə görüşdüyü yerə