bu
səbəbdən onunla
salamlaşmırdılar.Gülnaza da
məsləhət görmüşdülər ki,
xoşluqla onu başından
etsin.Dilsiz-ağısız fağır
Gülnazsa bunu
bacarmırdı.Buna görə də onun
evində hələ də baldızı
hökmranlıq edirdi.Görəsən
indi nə kələyi vardı
bunun?
-Üzüyünü ver mənə, bir aya
qaytaracam.
-Satacaqsız üzüyümü?Axı bu
mənim nişan üzüyümdür.Həm
də Ceyhun bərk-bərk tapşırıb
ki, üzüyü barmağımdan
çıxarmayım.
-Ay qız, narahat olma.Nə
satmaq?Satmayacam.Borc
əvəzində girov qoyacam.Bir
aydan sonra borcu qaytaran
kimi üzüyünü də geri
alacam.
Günayı razı salanadək bir
xeyli dil tökən Səlimə
nəhayət bir neçə brilyant qaşı
olan nişan üzüyünü ondan ala
bildi..
...İki ay keçsə də üzükdən
hələ xəbər-ətər yox idi.”Bu
həftə alacam”, “Bu qədər
gözləmisən, bir-iki gün də
gözlə” deyə-deyə günləri
yola verən bibinin deyəsən
üzüyü qaytarmaq fikri
deyəsən yox idi.Növbəti
görüşlərin birində Ceyhun
Günayın barmağında nişan
üzüyünü görməyib qəzəblə
soruşdu:
-Hanı üzüyün?Sənə
deməmişəm üzüyü
barmağından çıxarma?Nışanlı
qızın üzüyü həmişə
barmağında olmalıdır.Yoxsa
onun nişanlı olduğunu hardan
bilsinlər?Bəlkə özünü subay,
sərbəst göstərməkdi
niyyətin?
Günay bu sualı çoxdan
gözləsə yenə də özünü
itirdi.Nə deyəcəyini
bilmədi:
-Üzüyü...itirmişəm..-güclə
deyə bildi.İlk dəfə yalan
danışdığı üçün
qızardı.Gözlərini gizlətməyə
çalışdı.Bunu Ceyhun da hiss
etdi.
-Bəs mənə niyə deməmisən?
Harda
itirmisən?
Yalanını davam etdirə
bilməyəcəyini görən Günay
hər şeyi olduğu kimi
danışmağa məcbur
oldu.
-Səni heç tanımamışam
mən.Bir yandan yalançılığın,
bir yandan özbaşınalığın üzə
çıxdı.Bu gün məndən xəbərsiz
üzüyünü girov qoyan sabah
ərindən xəbərsiz çox şey edə
bilər.Bundan sonra sənə necə
inanım mən?Daha nə o üzük
lazımdır mənə, nə də sən.Çıx
get.Səni görmək
istəmirəm.Rədd ol!!!-Ceyhun
hirsindən dili-dodağı əsə-əsə
heç özü də bilmirdi nə
danışır.Günayınsa qorxudan
əli, ayaqları əsirdi.Elə hey
ağlayırdı.Onu göz yaşları da
Ceyhunu