girib
orda özünə yuva qurmağı
bacarırdı.Oğrubaşı və Donjuan
Cavidin eyni zamanda çox
yumşaq qəlbi və əli açıqlığı
da vardı.Axşam vaxtı küçədə
ağlayan bu yeniyetmə qızı,
Günayı görcək maşını
saxladıb ona yaxınlaşması heç
də pis niyyətindən irəli
gəlmirdi.Oğrunun qəlbi
yoxdur bəyəm?Donjuan sevə
bilməz ki?Yaxınlaşıb ehtiyatla
soruşdu:
-Sizə nə olub?Kim dəyib
xətrinizə?
-...
-Axşam vaxtı, adamların az
olduğu belə yerlər
təhlükəlidir.Burda tək oturub
ağlamaqla diqqət
çəkirsiniz.Gəlib gedən hər
kəs sizə baxır.Gəlin gedək
bax o kafeyə-yaxınlıqdakı
kiçik kafeni göstərdi.Üzünüzə
su vurun, gözləriniz çox
şişib.Özünüzə gəlin.Sonra da
çay içib sakitləşərsiz.Başınıza
gələnləri də istəsəniz
danışarsız.Ondan sonra da
evinizə yola salaram
sizi.Yaxşı?
Günay heç nə demədən
Cavidin arxasınca
adımladı.Yaxınlıqdakı kafenin
ayaqyolunda üzünə su
vurdu.Əllərini-üzünü
yuduqdan sonra Cavidin
yanına qayıtdı.O gələnədək
Cavid çay və isti xörək sifariş
etmişdi.Xörəyi görüb duruxan
Günaya izah
etdi:
-Mən özüm də acmışam.Gəl,
əvvəlcə çay içək.Boğazın
qurub yəqin.Günaya artıq
“Sən” deyə müraciət
edirdi.On dəqiqə əvvəl tanısa
da içində bir məhrəmlik hissi
duydu ona
qarşı.
-Çox sağ
olun.
Tanımadığı bu adamın
qayğıkeşliyindən çox
mütəəssir olmuşdu.Çay içib,
xörəyi də yeyəndən sonra
araya ani bir sükut çökdü.
-Əgər niyə ağladığınızı, nə
baş verdiyini demək
istəmirsinizsə deməyin.Amma
burda, küçədə gecələyə
bilməzsiniz.Ünvanı deyin, sizi
evinizə
ötürüm.
-Nişanlımdan ayrıldıq.O məni
tərk etdi.Bir üzüyə görə..Evə
qayıda bilmərəm..Axı anamın
xəbəri yoxdu bu üzük
məsələsindən.
Başına gələnləri lap əvvəldən
Cavidə anlatdı.Danışdıqca da
yenə göz yaşlarını saxlaya
bilmir,
ağlayırdı.
-O zaman bizə gedək.Özünə
gəlib sakitləşəndən sonra
evinizə qayıdarsan.Ya da..ya
da gəl evlənək..
Günay hər nə qədər də gözəl
və çox gənc olsa da Cavid bu
evlilik təklifini belə anidən
etməməli idi.Heç tanımadığı
bir qıza.Normalda bunu heç
kəs