r gənclə,-o qədər
də yaxından tanımadığı
bir adama qoşulub
qaçdı.Sarada bu “prinsip” elə
uşaqlıqdan var idi.Həyatındakı
bütün səhv addımlarını boş,
mənasız “prinsip” üzündən
etmişdi.Elə qoşulub qaçmağı
da buna görə idi.Son zəng
günü sevdiyi oğlanla,-sinif
yoldaşı idi-mübahisə edib
ayrıldılar.Bir neçə ay sonra
oğlanın artıq başqa qızla
nişanlandığını eşidib ondan
daha tez ailə qurmaq üçün
qoşulub qaçdı.Sevdiyi oğlanın
nişanlanmasının guya onun
vecinə olmadığnı göstərmək
üçün.Mənasız tərsliyi üzündən
gələcək arzularının üstündən
də xətt çəkməli oldu.Əriylə
heç iki il yaşamadılar.İkinci
uşağın doğulmasından az
sonra boşandılar.Saradan
boşanma səbəbini soruşanda o
hadisəni elə yerli-yataqlı
danışırdı ki, sanki bu
başqasının başına
gəlib.Əlbəttə ki, hər fürsətdə
özünü “qurban” kimi
göstərməyi də
unutmurdu.Qadınları yaxşı
tanıyırdı,-bilirdi ki, onlarda
mərhəmət hissi yaratmaqla
onları özünə çəkə
bilər.Birinci ərindən
boşanmasına səbəb dediyinə
görə ərinin xəyanəti
idi.Əslində isə bir ilə yaxın
Sarayla yaxınlıq etməyən, hər
dəfə rədd cavabı alan ər buna
bəlkə də məcbur
olmuşdu.Sevdiyi oğlanın
acığına “prinsipə düşüb”
qoşulub qaçan Sara indi də
boşanmasından bir il
keçməmiş keçmiş ərinin
acığına yenidən ərə
getdi.Həm də subay
oğlana.Hər iki ailənin böyük
narazılığına baxmayaraq
oğlanı toruna salıb evləndilər
və Saranın yataqxanadakı
evində yaşamağa başladılar.Bu
hadisəni də “böyük eşq
romanı” kimi danışardı.
Həyatını kiminsə acığına
qurmaqda və yaşamaqda
davam edən Sara bu
uğursuzluqlarında insanları
günahkar bilirdi.”Mən xoşbəxt
deyiləmsə, istədiyimə
çatmadımsa başqaları da
çatmasın”-bu fikirlə ətrafında
xoşbəxt cütlük görəndə bunu
ürəyi götürmürdü.Kiçik
problemləri olan gənc ailələr
görəndə isə təcrübəsiz
qadınlara guya can yandırıb
onların “gözlərini açmağa,
haqqını tələb etməyi”
öyrətməyə çalışırdı.Onun bir
devizi vardı:-“Qadına hər şey
olar.O zəifdi, səhv