edə
bilər.Edibsə
bağışlanmalıdır.Kişilər bunu
edəndə biz bağışladığımız
kimi..”Halbuki o bağışlamasa
da belə deyirdi.Sara demək
olar hər gün Günaya baş
çəkirdi.Hər dəfə də onun
evdə tək olduğu zamanı
seçərdi,-istədiyi mövzularda
sərbəst danışa bilsin deyə.Çox
utancaq olduğu üçün
qonşularla hələ də isinişə
bilməyən Günay bura gəldiyi
gündən evdən çıxmaz, bütün
gününü evdə keçirərdi.Bəlkə
də qonşularla ünsiyyətdə
olmuş olsaydı Saradan uzaq
qaçardı.Axı o bilmirdi ki,
Sara qadın alverçisi idi! Sara
tez-tez, məqsədli şəkildə iş
yerini dəyişir, özünə daha
çox tanış qazanmaq üçün
müxtəlif yerlərdə müvəqqəti
çalışır, beləliklə də “öz
dəstəsini” böyüdürdü.
Dəstəsinə əsasən gözəl,
təcrübəsiz,uğursuz sevgi
yaşayan, boşanmış və ya ailə
problemləri yaşayan qadınları,
gənc qızları daha asanlıqla
cəlb edə bilirdi.Bu işdə
səriştəsi çox idi.Və
çəkinmədən hər üsuldan
istifadə edirdi.Günay
Şahnisənin, Nuranın, Aydanın
(Saranın öz doğma dayısı
qızı) başına gələnlərdən
xəbərsiz idi.
Şahnisə Saranın dəstəsinin
yaşca ən böyüyü idi(Qırxdan
çox idi yaşı).Zahirən gözəl
olan Şahnisənin əri çirkin və
yaşlı idi.Ərini bəyənməməsi
açıq hiss olunurdu.Sara az
qala hər gəlişində onun zəif
yerindən vurardı:
-Şaka, sənə iyirmi beş yaşdan
çox vermir heç kəs.Bu
zəncini hardan tapmısan ee?
Sənə yaraşıqlı, cavan biri
lazımdı,qədrini bilən.Cavan
kişi qadını daha da
cavanlaşdırar, yadında
saxla..Nümunə götür də
məndən.İki uşaq anası olsam
da subay oğlanlar ölürdü
dərdimdən.
Şahnisənin 20 yaşında bir
oğlu, 19 yaşındabir qızı
vardı.Sara onu yoldan
çıxaranadək ideal da olmasa,
normal, çoxu kimi uşaqlarının
xatirinə ailəsini qorumağa
çalışır, öz həyatını yaşamaqda
davam edirdi.Düşdüyü yeri
yandıran od kimi Saranın
gəlişilə onun da həyatı alt-üst
oldu...Şahnisənin oğlu
əsgərlikdə idi, xəbəri yox idi
heç nədən.Qızınısa hər gün
səhərdən axşamadək harasa
göndərirdi ki, yeni tanış olub
evinə gətirdiyi, özündən on
beş yaş kiçik