sevənlərdən çıxırdı.
Aydanın əri çox qısqanc
idi.Onun tək harasa getməsinə
icazə vermirdi.İki gün evdə,
iki gün növbədə
olurdu.Növbədə olduğu
günlərdə Sara Aydanı da özü
ilə “gəzintilərə” aparır, kişi
“dostlarıyla” tanış
edirdi.Çalışırdı ki, Aydanın öz
qardaşı arvadı olduğunu
gizlətsin.Axı hətta
heyvanlarda da doğmalıq hissi
olur.Bunu bilən hər kəs onu
qınaya, nifrət edə
bilərdi..Kənddən şəhərə çox
gənc ikən, on beş yaşında ərə
gələn, evdən bayıra az-az
çıxan gənc, təcrübəsiz qadını
tələyə salmağa nə vardı..Təbii
ki, bu da baş tutdu..
Günay hardan bilsin ki, bu
yırtıcı qadın üçün nə
qohumluq, nə dostluq
“keçmir”.Bu yaxınlarda gənc
rəfiqəsini Türkiyəyə aparıb
orda “satmaq” üçün çox
dəridən-qabıqdan çıxdı. Sonra
onun adına yüz söz
çıxartdı.Saranın rəfiqəsinin
onlara tez-tez gəldiyini
görənlər də bu şaiyələrə
inandılar.Düşündülər ki, əgər
belə yaxındırlarsa yəqin elə o
da Saranın tayıdır.Düzdür onu
aparmaq ona qismət
olmadı.Qız təsadüfən Saranın
əməllərindən, onunla bağılı
məqsədindən xəbər tutduğu
üçün ondan ayrıldı.Amma
yazıq qızın həyatını korladı
Sara.Əvvəlcə qıza böhtanlar
atmaqla, yalançı şahidlərlə
sevgilisindən ayırdı.Qızın
sevgilisinə “gözü düşən” Sara
“Mənim olmayan heç kimin
olmamalıdır!” prinsipi ilə ən
yaxın rəfiqəsinin həyatını
məhv etdi.Hafizi Gülnara
unutdurmaqçün onu hər həftə
biriylə tanış etməkdə davam
edirdi.Sonra isə çalışdı ki-nə
olursa-olsun onun bakirəliyini
pozub özü ilə xaricə aparıb
satsın.Əlbəttə ki, onun özünə
başqa cür demişdi-guya onun
telefonunda rəfiqəsinin
şəklini görüb bəyənən bir
əcnəbi onunla evlənmək
istəyir.Onun planı asanlıla baş
tutacaqdı.Çünki rəfiqə olsalar
da qızın ailsəi Saranı
tanlmırdı.Yoxa çıxsa kimsə
gəlib onu Saranın evində
axtarmayacaqdı.Axı heç
tanmırıdılar evini.
Saradan ayrılandan sonar iki il
əsəblərindən müalicə almağa
məcbur oldu həmin qız.(Onu
tanıyanlar deyirdilər)
Bütün bunlardan Günay
tamamən xəbərsiz idi.Axı
Sara cilddən-cildə