oğlan
bəlkə də Cavidin güclü
zərbələrindənmi, qonşuların
tənəli baxışlarındanmı özünü
itirib dərhal cavab
verdi.Saranı sevdiyini, onunla
evlənəcəyini dedi.Yalnız
bundan sonra Cavid onları
rahat buraxdı.Bədbəxt gənc
isə yaxşı tanımadığı qadının
toruna həmişəlik düşdü.Bu
əhvalatdan sonra Sara Cavidi
görmək istəmirdi.Baxmayaraq
ki, Cavid bu hərəkətilə ona
əslində yaxşılıq
etmişdi.Cavidin ömürlük həbs
cəzası aldığını eşidən
qonşular onu sevməsələr belə
valideynlərinə görə
təəssüfləndilər.Necə də olsa
gözlərinin qarşısında
böyümüşdü Cavid.Hələ ata-
anası, Çimnazla Telman çox
yaxşı qonşuluq edib onlara.Nə
etsinlər ki, yeganə övladları
başlarını aşağı elədi.Onun
həbsinə ürəkdən sevinənsə
tək Sara idi.O qədər qansız
biri idi ki, ürəyi soyumamış,
yeni qisas planları
düşünürdü.Axı Cavid onun
üzündən tutulmayıb.Saranın
öz planıyla tutulsaydı bu ona
zövq verərdi.İnsanların
həyatıyla oynamaq artıq onun
“hobbi”sinə çevrilmişdi.Cavid
daha yoxdur və heç vaxt da
buralara qayıtmayacaq.İndi
meydan Saranındır.Günayla
istədiyini edə bilərdi.Bir neçə
il əvvəlki o hadisəni hələ də
xatırlayanda əsəbləşən
Saranın indi gözləri
işıldayırdı:-“Oğrubaşı namus
qoruyan olub
məniumçün.Görüm indi onun
namusunu kim qoruyacaq?”
Əvvəlki gəlişlərində az da
olsa Günayın başını qatırdı
deyə evdə tək olan kimi
istər-istəməz qonşu qadının
yolunu gözləyirdi.Amma indi
ona qarşı münasibəti qeyri-
müəyyən idi.Saranın son
günlərdəki söhbətlərisə onu
heç açmırdı.Hər gəlişində
Günayın fikirlərini
qarışdırandan sonra çıxıb
gedərdi.Cavidin həbs edilməsi
xəbərini alsa da Günayın
ailəsi hələ də ona baş
çəkməyə gəlməmişdi.Bu da
onu çox sıxırdı.Özünü tək-
tənha, kimsəsiz, yetim kimi
hiss edirdi.Sanki öz ailəsi heç
vaxt olmamışdı.Günayın belə
sıxıntılı günlərində bir yandan
da Sara onun üzərinə
gəlməyə başladı.. Bu kimi
sözlərlə onu daha da
qorxudurdu:
-Ağıllı ol, mənə qulaq as.Öz
həyatını düşün.O heç vaxt
qayıtmayacaq.Uşağı doğandan
sonra ver