... Bezmişdi təklikdən.Öz-
özüylə danışmaqdan, sevgi
filmlərinə baxıb ağlamaqdan,
gecələr yuxuda özünü sevilən
qadın rolunda görməkdən.Nə
yaşı vardı ki?Onun yaşıdları
hələ məktəbi
bitirməmişdilər.O isə atasız
uşaq böyüdür, həyatın
çətinliklərini çiyinlərində tək
daşımağa məcbur idi.Sevib-
sevilmək onun da haqqı
deyildimi?Nə Ceyhunu
sevərək nişanlanmışdı, nə də
ki, Cavidə sevərək ərə
getmişdi.Gözünü açandan
həmişə onun əvəzinə qərar
vermişdilər.Ən vacib
məsələlərdə belə onunla
məsləhətləşən
olmadı.Həyatında nəyəsə
təkbaşına qərar verdiyini
xatırlamır.Heç olmasa bircə
dəfə, tək bir dəfə səhv belə
olsa özü addım atmaq
istəyirdi.Ürəyindən keçdiyi,
arzuladığı xoş həyat onunçün
əlçatmaz olmuşdu.Qısa
müddətlik də olsa heç nəyi
düşünmədən xoş anlar
yaşamaq onun haqqı
idi.Gənclik arzularına bir
yandan da qadınlıq istəyi
əlavə olunmuşdu.Özünü qadın
kimi hiss etmək
istəyirdi.Bütün gün qul kimi
işləyib oğluna və ona baxan,
fikir etməməsi üçün əlindən
gələni edən qaynanasıyla
qaynatasına qarşı səbəbsiz
ikrah hiss yaranmşdı
içində.Sanki onu məcbur
olaraq bu evdə tutub
saxlamışdılar.Əslində bu belə
deyildi.Kamranın qırxı
çıxandan sonra anasıgilə
getdiyi gün hələ də
yadındadır.Anası onu
gözlədiyindən də çox soyuq
qarşıladı.Qoşulub qaçmasından
əlavə Cavidin tutulmasını da
ona baş qaxıncı etməyə
başladı.Hələ qonşular..
Günayın ərinin qatil olduğunu
eşitmişdilər.Orda olduğu
müddətdə Gülnazgilə də
gəlib-getmədilər.Anasıgildə
qaldığı son gündəki söhbətləri
isə heç unutmayacaq:
-Ana, niyə mənimlə belə
soyuqsuz?Sən, qardaşım..Axı
neynəmişəm mən sizə.Mənim
bu dünyada yaxınlarım təkcə
sizsiz.Bircə günahımı deyin,
bilim.
-Hələ bir soruşursan da.Sən
nəslimizin adını yerə
vurmusan.Tanımadığın adama,
küçədən keçən bir avaraya
qoşulub qaçanda bilmirdin
belə olacaq?
-Bu söhbətlər çoxdan
olub.Axı toydan sonra
telefonda danışanda məni
artıq bağışladığını
demişdin.Orxanı da tətildə
Cavidlə bizə göndərmişdin
hələ..Özün