i idi o qadın.Özünə heç
baxmayan, maddi imkanı yaxşı
olsa da çox zövqsüz geyinən,
əyin-başından daim xörək qoxusu
gələn, köklüyü ilə yaşından da
böyük görünən, bu azmış kimi
bütün gün boş-boşuna deyinən
arvadıyla nərmənazik, gözəllər
gözəli, mehriban, gülərüz Günayı
müqayisə etmək mənasız
idi.Əslində Eldar sadiq bir ər olub
illərlə.Onu xəyanətə vadar edən
elə arvadı idi.Hətta bunu arvad
tərəfdən olan qohumları da
bilirdilər və onu heç də bu
hərəkətinə görə
qınamırdılar.Deyingən qadının
üzündən evə də həsrət
qalmışdı.Evə ancaq gecələr, hamı
yatandan sonra gedərdi.Axı o da
insan idi.İsti ocağa, rahatlığa, hər
cür şərait yaratdığı evdə arada
dincəlməyə ehtiyacı vardı.Hələ
xoş sözləri demirəm.O sözləri
yatsa yuxusunda belə eşidəcəyinə
ümidi qalmamışdı..
Rəfiqəsigil Günayla Eldarı qəsdən
bir otaqda tək qoyub
çıxdılar.Günay çox içmişdi.Özündə
deyildi.Hər hansı bir yad kişi onun
bu halından istifadə edə
bilərdi.Eldarsa bunu etmədi.Bir
müddət ona yatmış halda tamaşa
edib otaqdan çıxdı.Onsuz da mobil
nömrəsini bilirdi.Zəng edib sabah
danışa bilər.Qoy Günay dincəlsin
bir az..
Bir neçə gün keçdi.Günay Eldarla
tanışlığa özü can atmişdi.Fəriddən
qurtulmaq üçün.Bununla da
növbəti ağılsız hərəkət etdiyini
anlayırdı.Başqa çarəsi də yox idi.O
Fəriddən ayrılıb başqa yad kişiylə
quracağı münasibətin sonunu
düşünməmişdi.Sadəcə fikirləşirdi
ki, kim olursa olsun Fəriddən daha
mehriban biri olacaq.Onun kimi
qəddar ikinci birini təsəvvür edə
bilmirdi çünki.Eldarı tanıdıqca,
onun daxili gözəlliyi görüncə ona
daha çox bağlanmağa
başlamışdı.Həm də görüşdükləri
bir ay müddətində Eldar ona
toxunmamışdı.Gəncliyində
yaşamadığı sevgini, romantik
görüşləri bu bir ayda yaşadı hər
ikisi.Bu görüşlərə son vermənin
zamanı idi.Ya ayrılmalı, ya da
başqa nəsə fikirləşməli idi.Eldarı
tanıdıqca onun həyatına daxil olub
ailəsindən soyutmaq istəmir, bir
yandansa ondan ayrılmaq ona
çətin idi. Günayın tərəddüdlü
günlərinin birində, növbəti