görüş
zamanı Eldardan ona gözləniləz
bir təklif gəldi:
-Biz bir aydır beləcə
görüşürük.Səni görmək, səsini
eşitmək məni günbəgün həyata
bağlayır.Daha da cavanlaşıram
sanki.
-Elə mən də sənin kimi.Səni
tanımaqla həyatda yaxşı insanların
hələ də var olduğuna
inandım.Məni də sən həyata
bağladın.
-Biz daim bu cür görüşə
bilmərik..
-Necə?Ayrılmaq istəyirsənsə səni
başa düşərəm.Mən ömür boyu
kimsəyə yük olmaq
istəmədim.İndi də istəmərəm..
-Yox, Yox!Nə ayrılmaq?Səni yeni
tapmışam.Ayrılmaq nədir?Gəl bir
yerdə yaşayaq.
Bu təklifi bir aydan çox gözləsə
də Günay tələsik cavab
vermədi.Tərəddüd edirdi hələ
də.Təklifi qəbul etsinmi, ya imtina
etsin?İmtina etsə nə olacaqdı ki?
Gərək qaynanasıgilin yanına
qayıdaydı.Bəlkə də onlar Günayı
qəbul edərdilər Kamranın
xatirinə.Bəs Günayın vicdanı?Yox,
qayıda bilməz.Geriyə yol yoxdur.
-Bəs ailən?
-Elə mən də bu barədə danışmaq
istəyirdim səninlə.Boşanmaq
istəyirəm.Onsuz da iki dəfə
boşanmağa qərar
vermişdik.Uşaqlara görə alınmadı.
-Sən nə danışırsan?Bir ay tanıdğın
qadına görə ailəni, uşaqlarını
atmaq istəyirsən?
-Narahat olma uşaqlara görə.İndi
uşaqlar bir az böyüyüblər.Həm də
onları atmayacam ki.Hər gün
görəcəm onları.Heç nədər korluq
çəkməyəcəklər.Mən sevgimi
səndə tapdım.Ömür boyu
axtardığım, tapa bilmədiyim
sevgimi.Səni buraxmaq
istəmirəm..
-Əsla olmaz!O uşaqların ahı məni
tutar.Həmişə qarğışdan çox
qorxmuşam.Bəlkə də mənim bu
günləri görməyimə, bütün
əziyyətimə səbəb anamın,
qohumların mənə olan
qarğışlarıdır ki, indi cəzasını
çəkirəm.Bundan sonra da sənin
arvadın, iki uşağının ahını götürə
bilmərəm.Bunu məndən istəmə...-
Günay bunları dedikcə
ağlayırdı.Çox sarsılmışdı.O
inanmazdı Eldardan belə təklif
gələcəyinə.Onun kimi bu gün
küçədə qalmaq təhlükəsiylə
üzbəüz olan hər hansı bir qadın
üçün bu təklif bəlkə də
göydəndüşmə olardı.Günay isə bu
fikirdən belə qorxmuşdi, o ki, ola
onu reallığa çevirmək...
Qalmağa yeri yox idi.Rəfiqəsigildə
sığınacaq tapmışdı.Bu