Demək olar ki, oğlanların böyük qismi qızları yolda gedərkən onlara nömrə verməklə ''tuturlar''. Bu üsul telefon yaranandan bəri ölkəmizdə mövcuddur və fəaliyyətdədir. Bu üsuldan ən çox metrolarda istifadə edir oğlanlar, metrolar oğlanlar üçün bir növ ''ov'' məkanına çevrilib. Bu ovun da adı ''qız ovu'' adlanır. Ovun üsulları, qaydaları çox sadədir. Misal çəkim:

Bir oğlan metroya daxil olur, bir müddət gedərkən gözü bir qıza sataşır, bəyənir o qızı, qızla bir müddət baxışdıqdan sonra oğlanın ağlına ''qız ovu'' üsulu gəlir. Bir müddət edilən him-cimdən sonra qız vaqondan düşür, oğlan da arxasıyca yol alır. Bir iki şablon sözlər: ''Ayaala nə şirindir bu'', ''Belə sevgilim olsaydı dərdim olmazdı'' kimi şablon sözlər işlədir və qızın gülümsədiyini görür, beləliklə oğlan A planını həll etmiş olur və keçir B planına, yəni qıza nömrə vermək məsələsi. Yaxınlaşıb bir-iki duzlu məzəli söz dedikdən sonra ovu hazır vəziyyətə gəlmiş olur və nömrəsini bir balaca kağıza yazıb verir vəya yoxudursa telefonu ilə göstərir. Beləliklə hər iki tərəf evinə gülüb-oynayaraq gedir. Oğlan bir müddət qızdan zəng gözləyir və nəhayət o zəng gəlir:

''- Alo salam, mənəm o gün nömrə verdiyin qız.
- Oooo ürəyim salam, nə yaxşı zəng vurdun, necəsən? Nə var nə yox?
- Çox sağol əzizim, yaxşıyam, sən necəsən?
- Sənin səsini eşidəndən bəri əlayam!''

Bir müddət keçir...

Yeni bir zəng qız tərəfindən:

''- Alo, salam aşkım necəsən? İtirib axtarmırsan daha? Niyə zəng vurmursan mənə?
- İşlərim çoxdure aşkım, telefonu əlimə almağa vaxt yoxdur.
- Mən səni çox sevirəm axı.. Səsini eşitmək istəyirəm...
- Darıxma ürəyim inşallah işlərim bitsin səninlə əlaqə saxlayacağam tez-tez''

O saxlamaq, bu saxlamaq.. Oğlandan bir müddət xəbər çıxmır. Beləliklə qız ''atval'' aldığının fərqinə varır və artıq zəng vurmur oğlana, beləcə ayrılmış olurlar.
Məsələ burasındadır ki, oğlan yolda gedən qıza yaxınlaşıb nömrəsini verib, qız da alıb, ama qız hələ də elə düşünür ki, oğlan onu sevir, onu alacaq. Bu