b fikir
vermədi.Sonra isə özlüyündə bəzi
əlamətləri hamilə ola biləcəyinə
yozdu.İştahasının kəsilməsini,
yeməkdən uzaqlaşmasını və
s.Eldardan bir uşağı olmasını çox
istəyirdi.Bəlkə o zaman əsl ailə
ola bilərdilər.Onları bir-birinə
daha çox bağlayardı o körpə.Həm
də Kamranı gələcəkdə tək
qalmazdı.Şühbələrinə aydınlıq
gəlsin deyə həkimə də
getdi.Düşündüyü deyilmiş.Hamilə
deyildi..Öskürəkləri bir aya yaxın
idi davam edirdi.Nəfəs alanda,
öskürəndə ağrılar hiss
edirdi.Əsəbləri də
pozulmuşdu.Ağrılarını Eldardan
gizlətməyə çalışırdı.Bir gün nahar
zamanı yenə qanlı bəlğəmli
öskürəkləri tutdu.Yaxşı ki, Eldar
da yanındaydı.Naharı yarımçıq
kəsib həkimə gedəsi oldular.Bu
acı həyat, daimi üzüntülər,
sağlamlığına qarşı biganəliyi,
özünü çox üzməsi, keçmişin pis
xatirələrini unutmaması onda
xəstəlik yaratmışdı.Vərəm
xəstəliyi..Xəstəliyi haqda eşidəndə
çox sarsıldı.Baxmayaraq ki, bu
xəstəliyin müalicəsi
vardı.Baxçayaraq ki, Eldar yenə də
onun yanındaydı.Bunlar Günaya
təsəlli olmadı.Axı o yenidən ANA
olmaq arzusundaydı.Həmin
körpəsiylə birlikdə o da dünyaya
yenidən gəlməyə ümid edirdi.Çox
dəyişəcəkdi onun həyatı.Yenidən
doğulacaqdı.Arzuları, həyata
baxışı..Körpəsinin xatirinə
gələcəyə xoş ümidlərlə
bağlanacaqdı..Ana olmaq arzusuyla
birlikdə dəyişmək ümidi də puç
oldu.
Günayı müalicə alması üçün çox
dilə tutdu Eldar.Kirayə qaldığı evi
də dəyişdi.Bağ evlərinin birini
kirayə tutdu.Daha yaxşı şəraiti və
göz oxşayan mənzərəsi vardı
buranın.İştah açan havası, onun
Günayını darıxmağa qoymaycaq
sakinləri.Birlikdə bunun da
öhdəsindən gəldilər.Bir neçə ay
sonra Günay artıq
sağalmışdı.Bağda qalmaq ona
düşmüşdü.Bir az kökəlmişdi də..
...Həmin günləri xatırlayanda
özündən asılı olmayaraq gözləri
doldu.Çoxdandır belə
kövrəlməmişdi.Keçmişə dönüb
baxanda özünü, qismətini, ya
həyatında olan insanlarımı qınasın,
kimi mühakimə etsin axı,-hələ də
bilmirdi.Bura gəldiyi ilk günlərdə
taleyini qarğadı.Az sonra rastına
çıxan insanları.Bu gün