Hekayədə Ayan adlı gənc bir qızın həyatından bəhs edilir. 18 yaşı var. 11-ci sinifdə oxuyur. Sadə, saf ürəkli, məsum, hamıya inanan bir qızdı. Atası uşaqkən onu atıb. Anası ilə birgə yaşayır. Həyatda ən çox sevdiyi anasından başqa heç kimi yoxdu. Qeyd edim ki, hekayədəki hadisələr real həyatdan götürülüb. Sadəcə adlar başqadır.

Bir payız səhəri idi...
Ayan məktəbə gedirdi. Məktəbin qarşınıda bir oğlan dayanmışdı. Gözlərini Ayandan çəkmirdi. Ayan isə təəccüblü baxışlarla oğlana baxırdı. Ayan məktəbə girərkən oğlan onun üzünə gülümsədi və getdi. Ayan isə heç nə anlamayıb dərsə getdi. Dərs boyu Ayan o oğlanı düşünürdü. Yeniden onu görmək istəyirdi. 2 gün keçdi Ayan dərsdə idi və birdən gözü sinfin pəncərəsinə sataşdı.
Bu həmin oğlan idi. Məktəbə Ayanı görməyə gəlmişdi. Dərs bitincə oğlan Ayanı gözlədi. Ayan dərsdən çıxıb evə gedirdi. Oğlan da onun arxasınca getdi. Küçələrin birində onlar görüşdülər.Və oğlan Ayana öz ürəyini açdı. Adını Cavid olduğunu 23 yaşı olduğunu və Ayanı uzun müddətdir ki, sevdiyini dedi.

Cavid:

-Ayan, sənə qarşı fikrim olduqca ciddidir. Hər gün, hər gecə səni düşünürəm. Ürəyimi sənə necə açacağımı, sənə necə yaxınlaşacağımı bilmirdim. Nəhayət özümdə cəsarət toplayıb sənə ürəyimi açdım. İstərdim ki, sən də mənim sevgimə qarşılıq verəsən.

Ayan:

-Dediklərin barədə düşünərəm.- deyib oradan uzaqlaşır.
Beləcə günlər keçir. Onlar hər gün görüşür, danışırlar. İkisi də çox xoşbəxtdirlər. Qısa müddətdə Ayanla Cavidin sevgisindən hərkəs xəbər tutur.Tezliklə Ayan məktəbi bitirir.Tətilə qohumlarıgilə gedir. Və orda Şəlalə adlı bir qızla rəfiqə olur. Şəlaləyə Caviddən danışır. Demək olar ki, Şəlalə onun bütün sirrlərini bilir.

Artıq 15 gündür ki, Caviddən xəbər yoxdu. Telefonunu söndürüb. Ayan isə ondan narahatdı. Ayan Cavidin onu unutduğunu düşünür. Hər gün ağlayır Cavidi düşünür. "Görəsən niyə görə mənə zəng etmir?" sualı Ayanın ağlından getmir. Yalnız düşüncəsi Caviddir.

Bir gün Ayan Şəlaləgildə oturmuşdu. Söhbət edirdilər. Elə