Mən mühafizəkar və tanınmış bir ailənin əxlaqlı və İslam tərbiyəsi ilə yetişdirilmiş qızı idim. Heç vaxt düşüncəsiz hərəkət etməmiş, əyləncə axtaran bir qız olmamışdım. Allahı qəzəbləndirəcək bir iş tutduğum da yadıma gəlmir. Mən məni sevən, mənim də onu sevdiyim, mənə həddindən artıq etibar edən çox yaxşı bir insanla evləndim... Onun ərköyün həyat yoldaşıydım. Hətta valideynlərim və bir çox qohum-əqrəbam həyat yoldaşımın məni indiyədək heç bir qızın görmədiyi dərəcədə ərköyünləşdirdiyini deyirdilər. Ərimin ondan nə isə bir şey istədiyim zaman mənə "yox” kəlməsini dediyini xatırlamıram. Ürəyim nə istəsə alıb gətirərdi.

Bir gün ona internetdən istifadə etmək istədiyimi dedim. Ərim əvvəlcə bunun yaxşı fikir olmadığını, mənim üçün münasib hesab etmədiyini dedi. Mən isə hiyləgər hərəkətlərimlə və sözlərimlə məqsədimə çatdım. Ərimə kompüter aldırdım və internetdən pis niyyətlə istifadə etməyəcəyimə söz verdim. Ərim bunu qəbul etdi (kaş, qəbul etməsəydi

İnternetə qoşulduqdan sonra məni əyləndirə biləcək nə var idisə sevinclə oraya daxil olurdum. Hətta vəziyyət o yerə çatmışdı ki, ərim hər gün işə gedən kimi kompüter qarşısında əyləşir, internetdə vaxt keçirirdim. Aradan bir müddət keçdikdən sonra onun evdə olduğu zamanlarda belə kompüter qarşısında vaxtımı keçirməyə başladım. Ancaq ərim məndən nə iş gördüyümü soruşmurdu, çünki mənə etibar edirdi. Beləcə günlər keçirdi. Bir gün internetdən istifadə edən bir rəfiqəm mənə "çat” proqramından danışdı. "Çat çox əyləncəlidir. İnsanlar bu proqramda bir-biriləri ilə ünsiyyət qurur, danışırlar. Vaxtın necə keçdiyini hiss eləmirsən”, - dedi. Rəfiqəmin şirnikləndirici sözlərindən sonra "çat”a daxil oldum- kaş olmayaydım..

Mən çatda yalnız ötəri söhbətlərlə aldanacağını, kiminləsə bir müddətliyinə ünsiyyət quracağımı zənn edirdim. Ancaq bu proqrama daxil olduqdan sonra heç də düşündüyüm kimi omadı. Çatda bir oğlanla tanış oldum. Hər gün onunla virtual şəkildə görüşür və söhbət edirdik. Tanış olduğum oğlan mənə öz yüksək