a ilk dəfə eşidəndə və sonralar bunu tam mənasıyla başa düşdüyü gündən Ömərin həyatı qaralmışdı. Başa düşmüşdü ki, atası xəsdə anasını zorlayaraq öldürmüşdü. Anasından ona son xatirə “Lənət olsun sənə” sözləri birdə üç yaşındakı şəkli idi. Lənət olsun sənə! Atası lənətlənməliykən o lənətlənmişdi. Onun həyatı cəhənnəm əzabına çevrilmişdi.

Qapının zilinin üç dəfə arxa-arxaya çalışı Öməri xəyallarının əlindən çəkib almışdı. Əlində tutduğu şəkli kənara qoyub qapıya tərəf getdi. Qapını açanda gözlərinə inanmadı. Gələn atası idi.

“Mən səni iki gün əvvəl rədd elədim axı bu qapıdan. Niyə əl çəkmirsən?” deyib atasının üzünə nifrətlə dolu gözlərlə baxdı.

“Oğlum and olsun Allaha peşman olmuşam. Gör nə qədər vaxtdır dilimə içki dəymir. Sənə yalvarıram məni bağışla.”

“Bir də Allahın adını alma murdar ağzına. Mənə nə dəxli var axı sən içirsən yoxsa içmirsən. Başa düş mənim atam ölüb. Yalvarıb biraz da özünü alçaltma” deyib evə tərəf bir iki addım atmışdı ki, atası Ömərin ayağından tutdu. Geri çevriləndə atası yerdə idi. Ayaqlarından tutub ağlayırdı. O günlər yenidən gözündə canlanmağa başladı. Atası anasını yumruqla, təpiklə döyürdü. Anasısa təpiklərdən xilas olmaq üçün atasının ayaqlarından tutub yalvarardı. Nifrət dolu baxışlarla atasını arxaya itələyib “İtil burdan” deyib qapının arxasında gözdən