ə başlasam da hal hazırda daha
başqa işlərlə məşğul olaraq işlərimi böyütmüşəm.
Məsələn “AZİZ” holdinq yenicə dünya bazarına öz
hazırladığı bir çox aparatları satışa qoyub. Mənə elə
gəlirki həm də şirkətin harda olmasından asılı
olmayaraq əsas oduki hamı bilirki bu şirkət və yaxud da holdinq Azərbaycanı təbliğ edir.
Bir qədər susdu. Sanki sözlərini toparlamağa
çalışırdı. Özümü lap seanslardakı kimi hiss etdim.
Biz universtetde seanslara yeni xestelerin heyatları
haqda müzakirələrə daxil olurduq. Buda seçdiyim
sənətin incə vazkeçılməz detaylarından biri idi. -Aysel xanım, mən təhsilimi burda almışam və
təhsil aldığım zamanda da ailəm bura köçdü. Və
mən burdan getməyə heç bir səbəb görmədim. Və
hər bir işimi də burda gördüm.
Hmm maraqlıdı. Artıq əminəm ki onun
Azəribaycanla bağlı xoş olmayan xatirələri var. Bu onun bu sozləri səsləndirərkən uzunun aldığı
formadan bəlli olurdu.
Keçməliyəm digər suala?
Düzü artıq neçə sual vermişəm artrıq cavabların o
qədər də anlamıram. Yaxşıki diktafon var.
Bir bir sualları oxuyurdum o cavab verirdi. Heç artıq cavablar maraqlı deyildi. Sualları da mexaniki
oxuyurdum suala varmadan.
-ailənizlə munasibətləriniz necədi?
-əladı. Hətda sizdən sonra onlarla axşam yeməyinə
gedecəm.
-siz niyə şəxsi həyatınızı gizlin saxlayırsız? -adı üstündə şəxsi həyat. O şəxsı qalmalıdı.
-siz Rusiyada olan səs vermələr nəticəsində ən
yaraşıqlı bekar biznesmenlər arasında birinci
seçilmisiz. Bu haqda nə düşünürsüz?
Biy. Heç mənim xəbərim yoxdu. Guya mənim nədən
xəbərim varki. O gülərək cavabladı. -bilmirdim. Ama xoş oldu. Məncə bu kimin olsa
xoşuna gələr və istər istəməz eqo qalxar.
Bir qədər sakitçilik oldu. Niyəsə utandım. Bu gic
xüsusiyyətimi anlamadım hardan yarandı. O mənə
diqqətlə baxandan sonra dilləndi.
-siz sualları dəftərdən oxuyursuz? -bəli.
-siz jurnalist deyilsiz?
-xeyr. Sevinc xestələndiyinə görə məndən xaiş etdi.
Mən artıq həddən artıq çox utanırdım. Əllərimlə
oynuyurdum.
-sizin peşəniz nədi?