-oxuyuram. Psixyatriya üzrə.
O gülərək dedi
-yəni böyüyəndə psixyatr olassız?
- nəzərə alsaqki yetərincə böyümüşəm və axrıncı
kursdayam indidən qəbuluma yazıla bilərsiz.


Biy bu sözləri mən dedim? Hə mən demişəm onun
üz-gözündən hiss etdimki dedim -hmm nəzərə alacam, Aysel xanım. Maşallahlı diliniz
var. Hansı universtet?
-Maskva dövlət. Elə bil burda jurnalist vəzifəsində
mənəm.
-Hə siz olsazda öhdəsindən yaxşı gəlmirsiz. Bu
arada istəsəniz işlə təmin edə bilərəm atamın yanında.
Oha. Mənə iş təklifidi bu? Əlbətdəki yox. Razılaşsam
evdəkilər məni öldürər. Onlar mənim son ilimin
keçməsini elə səbirsizliklə gözləyirlərki. Evə
gedəcəm anamın dizinin dibindən evlənənə qədər
ayrılmayacam. Yaşımın 22 olmasına baxmayaraq və bura da gəlib çıxmağıma baxmayaraq hələdə
“mama uşağı” termini bizdə işlək vəziyyətdədi.
-xeyr çox sağolun mən Azərbaycana qayıtmağı
düşünürəm. Nə də olsa doğma vətən( süni
gülümsəyərək əslində ona söz atıram)
-hmm çox vətənpərvər qızsız. Ama düşünməyə dəyər
-şey sizin xəstəxananızda var?
- mənim deyil. Atama məxsusdu. Elə indicə ora təzə
işçılərin lazım olduğundan danışırdıq. Siz də
üzərinə gəldiz.
-xeyr təşəkkür edirəm. -çox tərssiz deyəsən
-heçdə. Burda oxuma səbəblərim təhsilin istədiyim
səviyyədə olmasıdı.
-ama yenə də tərssiz.
Of indi öldürəcəm onu. Diktafon da yazır.
Biyabirçılıq. -məncə qayıdaq mühasibəyə, Nicat bəy.
-buyrun
-qazet oxuyucularına çatdırmaq istədiyiniz başqa
nəsə var?
-bəli. Sizə, sizin rəhbərliyinizə təşəkkür edirəm. Mən
heç bir qazetə mühasibə vermirəm bu qazetin rəhbərliyində azərilərin olduğu üçün razılaşdım.
Yaxşıkı razılaşmışam. Minnətdaram. Hər kəsə
xüsusən də valideynlərimə təşəkkür edirəm.
Bu qədər Aysel xanım. Sizinlə də tanış olduğuma
şad oldum. Indi isə məni üzürlü sayın
valdeyinlərimə sizin gözünüz önündə verilən sözüm var.
Mən ayağa qalxdım bayaq masanın özərinə
qoyduğum diktafonu götürüb söndürdüm. O da
ayağa qalxdı və pencəyinin ön düyməsini bağladı.
Mən isə bütün