Gecə yarıdan
keçmişdi..Azərbaycanla bağlı
xatirələri də gecəylə birlikdə başa
çatdı.Burda yada salınacaq xoş
günləri olmasa da unuda
bilməyəcəyi hadisələr, daim
xatirində olan qızlar az deyildi.
Acı həyat yaşayan tək o deyildi
ki..Uzun müddət otaq yoldaşı
olmuş Solmazı, ukraynalı sarışın
gözəl Raisanı, rus qızı Anitanı,
Dilarəni necə unuda bilərdi?Onları
Günaya xatırladan qəribə həyat
hekayələri və onun edə bilmədiyi
cəsarətləri idi.İndi o qızlar daha
burda deyillər.Anitadan başqa
digər üç qız artıq vətənə
qayıdıblar.Eh, qızlar, hardasız
indi?Getdikləri gündən bəri bir,
ya iki dəfə məktub gəldi
onlardan.Görünür yeni həyata
başladıqları uçun unudublar
Günayı.Əslində elə düz
ediblər.Burdakı həyatı nə qədər
tez unutsalar onlar üçün daha
yaxşı olardı..Otaq yoldaşı Solmazın
əhvalatı onu daha çox
təsirləndirmişdi.Əhvalat belə
olmuşdu..
..Tibb kollecinin məzunu olan 23
yaşlı Solmazın Bakıda sərfəli iş
tapmaqda çətinlik çəkdiyini görən
görən xalası qızı Lətifə ona öz
köməyini təklif edir.O, Solmazı
Dubaya aparmağa söz
verir.Solmaz da xalası qızına
inanır.Onun yaxşı əlaqələri
olduğuna əmin idi.Həm də
düşünür ki, əgər anamgil ona çox
inanırsa, mən niyə inamayım?
Beləliklə gəlib bura
çıxırlar.Dubaya gəldikləri ilk
andan onun sevimli, mehriban,
şirindil xalası qızının maskası
düşür.Pozğun qadın rəftarı ilə ona
müraciət edib deyir:”Sənin kimi
qızlar burda ancaq bir yolla pul
qazana bilərlər.Hələ mənə sağ ol
de ki, bura gəlməkdə sənə kömək
etdim.Xarici pasportunu mən
düzəltdim.”Lətifənin sözlərini hələ
tam dərk etməyən, çox sarsılan
Solmaz özünə gələ bilmir.Doğma
xalası qızı onu otel sahibinə
satır.Solmazı oteldə ucuz bir otağa
salıb qapını bağlayandan sonra
Lətifə otel sahibini ora
gətirir..Yazıq qızı vəhşicəsinə
döyüb ingilis dilində yazılmış başa
düşmədiyi bir sənədə imza
atmağa məcbur edirlər.Ağrılara
dözməyib sənədə imza atan
Solmazı inandırmağa çalşırlar ki,
guya bu “müqavilə”dən sonra
onun qazandığı bütün