da
qurtardı..Bax o zaman, tamam
pulsuz qalanda anasının daha çox
deyindiyinin, qardaşının səs-
küydən bezib qapını çırpıb
getdiyinin fərqinə vardı.Anası
pulsuzluqdan, kasıbçılıqdan, evdə
yeməyə bir şey olmaması
üzündən deyinirdi.Axı Esya daha
qazanmır.Onun hesabına
qardaşının dolu olan cibləri indi
bom-boşdur..Esya alveri Dubaya
İlqarsız getmək istəmədiyi üçün
buraxmışdı.Bir neçə ay evdə qalıb
depressiyadan çıxmaq istərkən
evdəki vəziyyət onun fikirlərini
tamamilə alt-üst etdi.İndiyədək
onun qazancı ilə dolanan ana,
qardaş indi o pulsuzlaşan kimi
narazılıq etməyə başlamışdılar.Biri
Nazimin çox yeməsini, o biri
uşağın səs-küy salmasını bəhanə
edib bütün gün dır-dır
deyinirdilər. Hər şeyi yaxşı
anlayırdı Esya.O oğluyla birlikdə
anasıgilə yük olmuşdu.Bir evdə ki,
onu ancaq puluna görə sayalar,-
hətta doğma ailəsi belə-orda
yaşamağa dəyməzdi.. Hazırlaşıb
yenidən və daha uzun müddətə
Dubaya “səfərə” yola düşdü.Bu
dəfəki səfər başqa
idi.Müddətindən başqa alverinin
"sahə" də fərqliydi. .Esyadan
ayrılmaları və onun Dubaya alverə
tək getməsi İlqarı çox
sarsıtmışdı.Fikirdən və keçirdiyi
şokdan yatağa düşdü.Az sonra isə
vəfat etdi.Bu xəbəri eşidən Esya
daha Azərbaycana qayıtmağı
düşünmədi.Bir neçə il sonra qəfil
rəhmətə gedən kiçik qardaşının
dəfnində iştirakını çıxsaq o daha
vətənə qayıtmadı.Hər ay oğluna,
anasına pul, geyim, lazım olan
şeyləri göndərir, arada onları öz
yanına dəvət edib yanında bir
neçə gün qonaq saxlasa da özü
Azərbaycana daha geri dönmədi..
Esya soyuqqanlılıqla öz həyat
hekayəsini danışanda bu əhvalata
çox üzülmüşdü Günay.Öz dərdini
belə unutmuşdu Esyanı
dinlədikcə..Amma vaxt keçdikcə o
qadının necə dəyişkən, əslində
pulu hər şeydən çox sevən bir tip
olduğunu görür, onu daha
yaxından tanımağa
başlayırdı.Baxmayaraq ki, Esya
həmişə Günayla mehriban
davranmağa çalışırdı.Günay da
bura gəldiyi ilk günlərdə
depressiyaya düşmüşdü.Heç bir iş
görmür, görüşlərə çıxmır, eləcə
yeyib-içib yatırdı.Qonaq