Qaçmaq, vətənə qayıtmaq, hər
şeyi yenidən başlamaq, həyatını
sıfırdan qurmaq..Buna cəsarəti
çatardımı? Raisanın burdan
qaçmasını və ona kömək etdiyi
üçün az qala öldürüləcəyi o
gecəni xatırladı. Həmin gecəni
xatırlayanda indi də Günayın ürəyi
sıxılırdı. Amma o günə dönsə
yenə də düşünmədən Raisaya
kömək edərdi. Raisa Ukraynadan
idi. Burdakı qızlardan yaşca ən
gənci və zahirən daha çox diqqət
çəkəni idi. Günaydan sonra
gəlmişdi. Gəldiyi gündən mühitə,
insanlara tez alışdı.Amma təklikdə
qalanda çantasından bir neçə şəkil
çıxarıb saatlarla o şəklillərə baxar,
için-için ağlardı. Bir gün o otaqda
olmayanda Monika ”Yəqin
sevgilisinin şəklidir,” düşünmüş,
şəkilləri gizlin götürüb
baxmışdı.Şəkillərdə bir neçə adam
vardı.Eyni adamların müxtəlif
zamanlarda çəkdirdiyi şəkillər idi.
Şəkildə bir körpə, altı-yeddi
yaşlarında iki digər uşaq (biri qızı,
biri oğlan), bir cavan, yaraşıqlı
kişi, gənc qadın və əlil arabasında
oturmuş orta yaşlı bir kişi vardı.
Görünür Raisanın ailəsi imiş. Onun
ailəli olmadığını bilirdilər. Elə isə
şəkildəkilər, qardaşının ailəsi və
atası olmalı idi. Nə bilmək olar,
bəlkə elə Raisanı bu Cəhənnəmə
sürükləyən də elə onların dərdi
olub. Həmin gecədən bir gün
əvvəl Monika Raisanın özünü çox
qəribə aparmasından şübhələndi.
Həm də narahat oldu. Halını
soruşmaq üçün ona yaxınlaşıb
mehriban səslə:
-Sənə nə olub Raya?-deyə
soruşanda sanki qızın gözləri
boşalmağa hazırlaşan dolmuş
bulud kimi onun sualını
gözləyirmiş. Onu heç vaxt belə
çarəsiz görməmişdi. Hamıdan şən,
nikbinliyilə seçilirdi. Görəsən nə
olub ona? Maraq hissi Monikanı
boğsa da daha heç nə soruşmadı.
Sakitləşəndən sonra özü
deyəcəkdi. Elə də oldu. Bir xeyli
ağlayıb ürəyini boşaldandan sonra
Raisa danışmağa başladı:
-Bir qardaşım var. O mənə həm
qardaş, həm də bacı olub.-Danışa-
danışa da çantasında qoruyub
saxladığı, təklikdə baxdığı həmin
şəkilləri göstərdi. Atamla anam
bir-birini sevib evləniblər.Əslən
Ukraynalı olsam da