Beş
yaşından küçə həyatı keçirməyə
başlayıb. Əvvəl dilənçilikdən
başlayıb. Günlərin birində yoldan
ötən varlılardan birinin diqqətini
çəkib. Bu yaraşıqlı uşağa dilənçilik
kimi çirkin işi yaraşdırmayan varlı
qoca onu öz yanına aparıb...
Övladı olmayan qoca onu
övladlığa belə götürüb. Bir
müddət sonra ev sahibi vəfat
edəndən sonra varlı qocanın bütün
malı-dövləti Soltana qalır. Bu gün
şəhərin ən varlı şəxslərindən biri
idi. Uşaqlıqda çox ac qaldığı üçün
bu aclıq qorxusu daim onu izlədi.
Yaşamaq üçün, pul üçün, bu
səviyyəyə çatmaq üçün enişli-
yoxuşlu çox yollardan keçdi. Təbii
ki, bu yolar elə də hamar, düz
yollar deyildi. Küçədə təkbaşına
böyüyən uşaq hara, düz yol hara.
Əyri yollarda öz cığırını tapıb
addımlamağa başladı. Böyüyüb əli
pula çatanda belə uşaqlıqdan bəri
onu tərk etməyən aclıq qorxusu
yenə içindəydi. Elə hey qazanmaq,
qazanmaq istəyirdi. Şəhərdə bir
neçə oteli vardı. Hər birini də
etibarlı, sınaqdan çıxardığı
adamlarına tapşırıb özü isə
günlərini əyləncə ilə, səyahətlərlə
keçirərdi. Arada otellərə baş
çəkmək istəyəndə də beləcə qəfil
gələrdi. Bu gün də adəti üzrə adi
zamanlardakı kimi gəldi. Yəni bu
onun qəfil olan ilk gəlişi deyildi.
Sadəcə Ömər qorxduğu üçün içinə
şübhə düşdü.
Qızlar gedəndən sonra içəridə
bir xeyli söhbət edib nəhayət
otaqdan çıxdılar. Monika qızlarla
getməmişdi. Ömər ona tapşırmışdı
onları gözləsin. Soltan ağanın
qərarını özü eşitsin. Ömər nə
qədər qəddar olsa da Monikanın
ölümünü istəmirdi. Birlikdə
olduqları dünənki gecənin dadı
hələ damağındaydı. Onunla bir az
mülayim rəftar edərsə həmin
gecələr yenə də davam edə
bilərdi. Niyə də yox? Əvvəlcə
gərək onu döydüyünə görə
qəlbini alsın. Sonrası asandı...
Ömər belə düşünürdü. Yarım saat
əvvəl Monikanı əllərilə öldürmək
istəyən elə bil heç o deyildi.
Bayaq onun etibarından sui-
istifadə etdiyi üçün yazıq qıza
ölüm hökmü oxuyanda ona bir
xain, satqın gözü ilə baxırdısa, indi
bir qadın gözü ilə baxmağa
başladı..
Üz-gözü