ü ağlamaqdan və
zərbələrdən şişib-qızarmış
Monikanın halına indi düşmən də
yanardı. Qızlar öz otaqlarına
çəkilmişdi. İndi hər kəs öz
hayındaydı. Yenə Esya gəldi
köməyə. Monikaya ürəyi çox
yandığı üçün deyil, ona cavabdeh
olduğu üçün..
-Niyə belə elədin, Günay?
-…
-Bax, məni də pis vəziyyətdə
qoyursan. Sənə görə məni də
nəzarətdə saxlayacaqlar, bunu
bilirsən? Bu addımı düşünmədən
necə ata bilərdin axı?
-Kim deyir ki, düşünmədən
atdım? Hər şeyi əvvəldən
planlaşdırmışdım. Yaxşı bilirdim
ki, Raisa ələ keçsə o öləcək.
Keçməsə mən... Amma risq
etdim. Mənim həyatımın onsuz da
bir mənası yoxdur. Nə övlad kimi
bir işə yaradım, nə həyat yoldaşı
kimi...Nə də ana kimi...Amma
Raya çox gəncdir. O öz həyatını
qura bilər..
-Yaxşı, səni başa düşürəm... Heç
olmasa bunu bizdən biri üçün
edəydin də. Milləti, dini bizdən
ayrı olan bir qadınçün ölməyə
hazır olmaq axmaqlıqdır..
-Eh, Esya..-təəssüflə, acı-acı
gülümsədi... Sən hansı dindən,
millətdən danışırsan? Sənin,
mənim,-bizim burda olmamız
millətimizə yaraşır, ya dinimizə?
Belə millət dərdi çəkəniksə burda
nə işimiz var? Niyə batırırıq
millətin adını? Burda hamımız
birik. Bədənimizi satırıq. Bu da
bizim biznesimizdir. Biznesdəsə
millət, din söhbəti yoxdur. Mənim
burdakı adım Monikadır, sənin
adınsa Roza... Müsəlman adıdırmı
bunlar?
-Yaxşı, yaxşı... Daha uzatma.
Filosofluğun tutdu yenə... Sənin
də xeyrinə söz demək olmur ee.
Monika Rayanı yola salmaqla
missiyasını yerinə yetirsə də içi
rahat deyildi. Çox sıxılırdı. Daxilən
çox sınmışdı... Ömərin ağır
zərbələri bədənini deyil, qəlbini
də yaralamışdı. O zərbələrdən
sifəti çirkin hala düşmüşdü...
Güzgüyə baxıb ağlayırdı elə hey.
Amma onu yandıran güzgüdə
gördüyü çirkin sifəti deyildi. O
güzgüyə baxıb daxilindəki çirki,
çirkaba bulaşmış həyatını da seyr
edirdi. Güzgüyə baxır, amma
həyatı bir film kimi gözü
qarşısından keçirdi... Həyatındakı
vacib insanlar... O insanlar
arasında bir nəfərin xəyalı isə heç
çəkilmirdi gözü