Ömərin qorxuya düşməsi
səbəbsiz deyildi. İndiyədək hələ
onun tabeliyində olan qızlardan
kimsə qaçmağa cürət etməmişdi.
Belə bir ehtiyatsızlıq ona baha
başa gələ bilərdi. Bu ilk dəfə
olduğu üçün cəzasının nə olacağını
təxmin belə edə bilmirdi...
Monikanı amansızcasına döyməklə
bir növ hirsini ondan çıxırdı.
Soltan ağanın qəfil gəlişi onu
diksindirdi. ”Görəsən Raisanın
qaçma xəbərini ona belə tezliklə
kim çatdırdı?” Qəzəbdən gözləri
az qala hədəqəsindən çıxan, ağzı
köpüklənə-köpüklənə Monikanı
söyərək onu ölüncəyədək
döyməyə qərarlı olan, vəhşi
heyvandan seçilməyən Ömər indi
sakit quzuya dönmüşdü..
-Bu nə səs-küydür, Ömər?
Buranın qaydalarına nəzarət
etmək əvəzinə özün hay-küy
salmısan? Nə baş verir?
Soltan ağanın səsində əsəb, qəzəb
hiss olunmurdu. Görünür Rayanın
qaçmasından və Monikanın ona
kömək etməsindən hələ xəbər
tutmamışdı. Ömər Monikanın ala
biləcəyi cəzanın deyil, öz canının
və vəzifəsinin hayında idi. Cəzası
ən yaxşı halda işdən qovulması
olacaqdı. Belə bir gəlirli işi niyə
itirsin ki? Nə qədər ki, Soltan ağa
hələ heç nədən xəbər tutmayıb
onun başını qatmaq, vaxt
qazanmaq pis olmazdı. Xəbəri ona
birdən deyil, yavaş-yavaş deməli
idi. Həm də qızların yanında yox...
Təklikdə...
…İndi Soltan ağa kimi hamının
hörmət etdiyi, tabeliyində
olanlarınsa çox qorxduğu 50-55
yaşlarında olan bu kişinin keçmişi
çoxuna məlum deyildi. Bu
səviyyəyə gəlib çatmasınadək
uzun bir yol keçmişdi. Uşaqlığı və
yeniyetməlik dövrü küçədə keçən
bu adamın öz valideynləri haqda
belə doğru-dürüst bir məlumatı
yox idi. Bildiyi, xatırladığı təkcə
bunlardı: Atası bura işləməyə
gələn bir türk olub, anası isə yerli
ərəblərdən idi. Qısa müddət bir
yerdə yaşadıqdan sonra atası öz
vətəninə qayıdıb. Gedərkən
arvadını və oğlunu da özü ilə
aparmaq istəyib. Ancaq anası
razılaşmayıb. Az sonra isə anası
vəfat edib. Balaca Soltana qonşular
bir neçə ay baxsalar da sonra hər
kəs öz işinə başı qarışdığından
uşağa nəzarət zəifləyib...