yerini rahatladı.
Mahmud kişi, başını yastığa qoyan
kimi yuxuya getdi. Ağır işdə,
tikintidə işlədiyi üçün çox yorğun
olduğundan, belə asudə vaxtlar
az-az əlinə düşürdü. İlahə bir
xeyli, yerindən tərpənməyib ona
tamaşa etdi.Atasının üzündə elə
məsum ifadə vardı ki... İndi artıq
tamam başqa fikrə düşmüşdü.
Özünə qəsd etmək çıxış yolu
deyildi. Tutaq ki, öldü. Bəs sonra?
Ömrünü balasının rahatlığına
qurban vermiş, bu zəhmətkeş,
qayğıkeş ataya bunu necə rəva
görmək olar? Həmişə atası işdən
yorğun gələrkən, nə vaxtsa
özünün də işləyib atasına kömək
edəcəyini arzu edirdi. Xəyalında
atasını üçün hər şey alırdı. Çünki,
atası nadir hallarda özünə qıyıb
pul xərcləyərdi. Arzusu idi, özü
işə düzəlsin, atasını daha ağır işdə
işləməyə qoymasın. Ona həm ata,
həm ana olmuş insana birdən-birə
belə ağır dərd verməyə onun
haqqı vardımı? Niyə onun
ağılsızlığının qurbanı onunla birgə
atası da olmalı idi?
Belə fikirlərlə ağır-ağır stuldan
qalxdı. Elə bil ayaqlarından daş
asılmışdı. Otağına keçib bayaq
gizlətdiyi dərmanları kağıza büküb
zibilqabına atdı.
Özünə söz verdi:necə ki,atası öz
ömrünü yaşamadan,ömrünü ona
həsr etdi,o,da hər vasitə ilə başına
gəlmiş bu hadisəni ondan
gizlədib,bundan sonrakı həyatını
atasına həsr edəcək.
***
Mahmud kişi həvəslə bağda iş
görürdü. Dörd otaqdan, həyətyanı
sahədən ibarət olan xudmani
evləri rayonun mərkəsində
yerləşirdi.
Ardı var...
Tweetle 0
"Qonaq" kimi daxil olan
ziyarətçilər saytda şərhlərin
bildirə bilməzlər.Zəhmət