n atası qapını
döydü. Bir müddət yerindən
tərpənmədi: "atamın açarı var,
qapını niyə döysün? Yad adam da
hər kimdisə, bir azdan çıxıb
gedər". Lakin qapı israrla
döyüləndə, əlindəki dərmanları
döşəyinin altında gizlədərək
qapıya yaxınlaşıb gözcükdən
baxdı, atası idi. Tez qapını açdı.
Atasının rəngi solğun, əli sarıqlı
idi, işdə möhkəm əzilmişdi əli.
Onu bənizi ağarmış, belə yazıq
görkəmi onu ağlatdı, onsuz da
ağlamağa bəhanə axtarırdı:
-Ata, qurban olum, nə oldu sənə
belə?
Mahmud kişi zəif səslə dilləndi:
-Ay mələk qızım, xırdaca bir
sıyrıntıdı ağlama. Keçib gedər.
Ceyhun gətirdi məni.
İlahə arxaya boylandı:
-Bəs özü hanı?
-İşə qayıtdı qızım, tələsirdi.
"İşə tələsmir. Sadəcə məni
görmək istəmir"-düşündü İlahə.
Atasının qoluna girib, otağa
gətirdi. Divanda yanaşı əyləşdilər.
İlahə əli ilə sarığın üstünü
sığalladı:
-Çox ağrıyır?
-Ağrıyığrdı, əlin dəydi, keçdi ağrı-
gülümsündü-Yadındadı? Sən
balaca olanda yıxılıb ağlayanda,
əzilən yerindən öpərdim. Sən də
o dəqiqə ağlamağını kəsərdin. İndi
mənə də qızımın əli dəydi,
sağaldım.
O biri əli ilə qızının üzünə düşən
saçlarını arxaya elədi:
-Ağlama, olmadı ki, bir balaca
sıyrıntı mən boyda kişiyə nə
edəcək? Birinci dəfə deyil ki...
İlahə başını atasının sinəsində
gizlətdi:
-Atacan, yadındadı?Keçən il mənə
təklif etmişdin ki, rayona qayıdaq.
Evimizi sahmana salaq. Orada
həkimlərə daha çox ehtiyac
olduğunu demişdin. Mən razı
olmamışdım, şəhərdə qalmaq
istədiyimi demişdim. Fikrimi
dəyişmişəm atacan, gəl evimizə
gedək. Mən orda işləyəcəm. Səni
də qoymayacam, daha ağır işdə
işləyəsən. Mənə söz vermişdin
buna. Həmişə deyirdin "Sən
həkim ol, mən daha
işləməyəcəm". Həm də, anamın
qəbrini elə ziyarət etmək
istəyirəm ki...
Mahmud kişi, qızının birdən-birə
belə deməsinə təəccübləndi, onun
üçün çox gözlənilməz oldu onun
söylədikləri. Ancaq ürəyincə oldu,
sevinclə qızının saçlarından öpdü.
İlahə atasının çayını-çörəyini
verib, uzanıb istirahət etməsi
üçün, divanda