qəlbində yaxşılıqlar ola
bilər.Məsələn ən pis, vəhşi
heyvandan da qəddar olan insanın
qəlbindəki sevgini görə bilmişdi
o.Uzağa getməyək, elə biri
Ömər.Ömər qədər qarğış qazanan
iyrənc insan bəlkə də yox idi
burda.Amma bir gün qızlarla
bazarlığa gedəndə təsadüfən
uzaqdan Ömərin dilənçi uşaqlara
yemək payladığını gördü.İnana
bilməmişdi.Yaxınlaşıb o adamın
həqiqətən də Ömər olduğuna
əmin olanda ona olan nifrəti bir
anlıq itdi.Daha sonralar öyrəndi ki,
Ömər özü də uşaq evində
böyüyüb zamanında.Uşaqlara
sevgisinin ikinci səbəbi isə onun
sonsuz olması idi, deyilənə
görə.Eh, insanlar ən az həyat
qədər qəribədirlər.İndi bu Soltan
ağa da baxmayaraq ki, bu cür
yolla pul qazanır, o da bir
insandır.O da hər bir körpə kimi
dünyaya saf gəlib, məsum
olub.Onun bu günkü pərişanlığı,
dərd içində çabalaması bəlkə də
ona bir cəzadır, nə bilmək olar?
Monikanın Soltan ağa ilə ilk
görüşdəki söhbətləri uzun illər
əvvəl ona küçədə rast gələn
Cavidlə kafedəki söhbətə oxşadı.
Fərq bunda idi ki, o zaman Günay
çarəsizlikdən elə hey ağlayır,
Cavidsə fikrini dağıtmaq üçün ona
suallar verirdi.Bu dəfə isə əksinə
oldu. İndi çarəsizlikdən ağlayan
Soltan ağa idi. Bəli, şəhərdə ən
varlı üç nəfərdən biri, onun sahibi
Soltan ağa!Müştərilərlə hər
mövzuda söhbətə alışmış Monika
üçün söz tapmaq elə də çətin
olmasa da indi duruxub
qalmışdı.Onu ovutmaq üçün söz
tapa bilmirdi.Sadəcə o, ağanın
səmimiliyinə həm təəccüb edir,
həm də azacıq kövrəlmişdi..
Soltan ağa da Cavid kimi çox
keçmədən Monikaya evlənmə
təklifi etdi.Həmişə keflə,
əyləncələrlə gününü keçirən ağa
nədənsə indi tam azad olduğu bir
zamanda əvvəlki kimi əylənə
bilmirdi.Həyat yoldaşının
vəfatından sonra onun dəyərini
daha çox anladı.Yoxluğunu hər
dəqiqə hiss edirdi.Nə qədər də
özü üçün yaşayan bir tip olsa da
uşaqlarının qəmli baxışlarından,
tənha gecələrdən,-qəribədir ki,
indi əvvəlkindən də tez gələrdi
evə,-həyatındakı boşluqdan
qurtulmalı idi..Monikada onu
çəkən nə isə var idi.Hələ