keç,
Monika.Sənin nəyinə lazımdır
Natanın şəxsi həyatı?”-Öz-özünə
dedi.
-Kamran haqda nəsə öyrənə
bildinmi?-Udquna-udquna
soruşdu.
-Əlbəttə.Elə həm də buna görə
rayona gedə bilmədim.
-Ürəyimi üzmə daha, tez de
görüm nə öyrəndin?
-Kamranı tapmaq elə də çətin
olmadı.Qaynanangil hələ də o
yataqxanada yaşayırlar.Uşağı da
elə yataqxanaya ən yaxın
məktəbə qoyublar.
-Yoxsa sən Kamranı gördün?-
həyəcanı daha da artdı Günayın.
-Gördüm.Amma uzaqdan.Böyüyüb
maşaallah.Sarışın,
hündürboylu..Lap sənin kimi..
-Bəs onun Kamran olduğunu
nədən bildin?
-Mən məktəbə gedəndə dərs
zamanı idi.Qapıda dayanan yaşlı
qadına bir az “hörmət”
etdim.Kamranın məlumatlarını
dedim.Bir azdan tənəffüs olanda
bir kənarda dayanıb gözlədim.O
da uşaqlardan birinə tapşırdı
Kamranı çağırsın..Onda
gördüm.Deyir ki, dərs əlaçısıdır
Kamran.Altıncı sinifdə
oxuyur.Şərəf löhvəsində də şəkli
vardı.
-....-Günay ağlayırdı.Həm
sevincdən, həm oğlundan bu
qədər uzaq olduğu üçün
kədərindən..
Natəvan rəfiqəsinin fikrini
dağıtmağa çalşdı:
-Hələ Eldar haqda da öyrəndim.
Eldar haqda öyrənməsini Monika
ona tapşırmamışdı.İndi onun adını
qəfil eşidəndə təəccübləndi.Heç
nə soruşmadı.Sual dolu baxışlarla
Natəvana baxdı.
-O alçaq da cəzasına çatdı..
..Eldar Günayın əvəzində
Sevdadan aldığı pulu o bura
gələndən sonra sağa-sola
xərcləyib guya depresiyadan
çıxmağa çalışırdı.Günayını
unutmaq üçün avara dostları ilə
hər gün kafelərdə keflənənədək
yeyib-içirdi.Günayı satmasına çox
peşman olmuşdu.Amma nə fayda?
Əlində olan pulları borcuna deyil,
boş-boş yerlərə xərcləyəndən
sonra banklara olan ödəmələrini
xatırladı..İndi iki yolu qalırdı.Ya o
da xaricə getməli, bir daha vətənə
qayıtmamalı, ya da cəzasını
məhbusluqla ödəməli idi..Eldar
təbii ki, hər zamankı kimi asan
olanı seçdi.Əşyalarını toplayıb
xaricə qaçmaq niyyətilə hava
limanına gəlmişdi ki, burda onu
polislər qarşıladı.İndi o
həbsdədir.Cavid kimi...
Nədənsə Eldarın başına gələnlərə
o qədər də