diqqetle qiza baxdi.
Mehin baxiwlarini yayindirdi. Aglayirdi. Istemirdi kenan gorsun. Unutmaga caliwdiqi zamanda qarwina cixmasi hislerini daha guclendirmiwdi. Yalniz indi bir daha emin oldu onu unuda bilmeyeceyini.
Kenanin elleri saclarinda gezdi. Kenara cekildi.
Kenan sakitce eylewdi.
-qulaq as,deye elini mawinina dogru uzatdi.
Radioda oxuyurdu.
[Seni ureyime yazim ya silim,
Menim dostummusan,yoxsa,sevgilim.
Mene birdefelik soyle ki bilim,
menim dostummusan,yoxsa,sevgilim,. .
Susqun baxiwlarla olma qatilim. . .]Heykele dondu. Nitqi qurudu. Ozunu ne qeder tox tutmaga caliwsa da bacarmadi. Gozlerinden axan yawlar qeweng uzunde ciqir acirdi.Mahni tam onu anladirdi. Kenanin da gozleri dolmuwdu,amma,uzunde aci bir tebessum vardi.
-gozel sozlerdi,he?Kenan daniwmaga bawladi.
-ele bil. . .ele bil. . .susdu.
Az sora:sehv anlama,men bilirem,sen dostumsan.deyib qehqehe cekdi...
Mehin fikirlere qapanmiwdi. Ureyi sozune baxmirdi. Baxiwlari Kenanda iliwib qalmiwdi. Hec ne demeden uzunu cevirib getdi.Yol boyu ozunu toxtatmaga caliwsa da bacarmirdi.
-Mehin?
Bawini qaldirdi. Elxan idi.
-Size gedirdim. Niye mene xeber etmemisen,deye Elxan bir az incik halda soruwdu,amma,onun aglamasini gorub teeccublendi.
-ne olub,Mehin? Niye aglayirsan?
-onu gordum.Mehin astadan kovrek sesle cvb verdi.
-aydindi...
-gedek burdan,Elxan.
-bes niye gelmiwdin bura?Elxan aciq awkar qisqandi.:Kenana gore?
Sen onu hele de nece seve bilersen,Mehin? Gunde bir sevgili deyiwir.
-sus!
-niye?heqiqetleri ewitmek istemirsen?
-men onu sevmirem!
Elxan riwxendle guldu.
-yalan. . .inanmiram!
-sevmirem!Mehin eseblewdi.SEVMIREM DEDIM,ELXAN!
O menden unutmagimi istedi! Seni sevmeyimi tovsiyye etdi,bawa duwursen?
Elxan hec ne deye bilmedi.
Mehin goz yawlarina boguldu. . .

Cinare qapini acanda ZamanlaSEYmuru gorcek teeccublense de gulumsunub eve devet etdi.Meryem de onlarla xow goruwub oturmaga devet etdi.
-xeyir ola? Deye qadin soruwdu.
-coxdandi