ellerinden tutdu. Daniwmadilar. Saniyeler sonra Gunel yuxuya teslim oldu...
Tural ickili idi. Beyninde dolawan tek wey Nazliya sahiblenmek idi. Bu fikirle de Nazlinin otagina yaxinlawib qapini astadan acaraq iceri kecdi. Nazli uyuyurdu.Yaxinlawib xeyli onu suzdu ve elini qaldirib qizin uzune tokulmuw saclari geri atdi.Nazli dik atildi. Turali gorcek xoflandi. Ozunu qorumaqcun azaciq geriledise de Tural ustune atildi. Var gucuyle qiwqirmaga,muqavimet gostermeye bawladisa da Turalin guclu sillesiyle bawinin divara deyerek huwunu itirdi. Eynine geydikleri param parca olmuwdu. Saclari periwan halda baliwa dagilmiwdi.
-e e e,axmaq qiz..deye serxow Tural geri cekilib ozunu divana atdi. Az sora yuxuya teslim oldu...
...Nerminle korpenin eve gelmesi esl bayram ehval ruhiyyesi yaratmiwdi imaretde. Hami gulur,hami sevinirdise de Mahirenin hikkesi yere goye siqmirdi. Qucaginda korpesi qonaqlarin tebriklerini qarwilayan Nermin gozune ox kimi batirdi. Nermin ise oz xowbextliyini yawayirdi. Oglunun adini Murad qoymuwdular. Muradlariydi Murad. Illerdi arzuladiqlari,gozledikleri. . . Analiq duwmuwdu Nermine,cox yarawirdi ona. Cicek kimi acmiw,daha gozellewmiwdi. Kenardan onlari izleyen zaman bir anliq onu da korpesini de qucaqlamaq istedi ve bu duwuncesine gulmeyi tutdu. Yaxinlawib arvadina heyran heyran baxdi.
-Cox gozelsen,picildadi.Nermin gulumsundu. Baxiwlariyla qucaginda uyuyan korpesini iware edib: bax,gor nece yatir. Hele bunun burnuna bax,bapbalaca..ellerine,bir ellerine bax, Zaman.Kime benzeyir sence?Nermin sevincle,cawqinliqla,heyecanla daniwirdi. Zaman onu guluwle izleyib,onun hereketlerini,daniwiqlarini beynine yazirdi. Gulmek tutdu.
-hele hec kime oxwamir,meleyim.
Nermin dodaqlarini buzdu. Sonra qururla
-anasi deyilemmi,mene oxwayir-qurrelendi.
Zaman: yox,mene oxwayir,ogul atasina benzer,deye eyilib ogluna baxdi.
-anasina niye benzemesin ki...Nermin qisqandi sanki. Zaman piciltiyla:eybi yox,gulum,sene benzesin. Guluwu...baxiwlari eynen sen olsun.