Qapida boyuk qifil asilmiwdi.
-eclaf! Lap yerin dibine de girsen seni tapacam!deyindi. Geri qayitdi...

Nazlinin plani riskliydi,amma,qorxmurdu. Ozunu belke de min yol sinayib bacarib bacarmayacagina emin olmaq isteyirdi. Elinden geleni elemek mecburiyyetindeydi. Eynini deyiwib pilleleri endi. Tural duwdan yenice cixmiwdi. Onu gorcek ayaq saxladi ve qizi bawdan ayaga suzdu.
-bu gun daha qewenglewmisen
-amma,meni daha da sixirsan,deye Nazli yene rola girdi.
-niye?soruwdu Tural.
Nazli ne qeder urkse de Turala yaxinlawib qollarini boynuna saridi.
-meni sevmirsenmi artiq?deye piciltiyla soruwdu.
-sevmesem,indi yanimda olardinmi?qizin belinden tutub qizi ozune daha yaxin cekerek opmek istedise de,Nazli siviwib onun qollarindan azad oldu.
-menimle bu gece baw bawa qalmaq istemezsen?deye bir kenarda dayanib sinayici nezerleriyle oglani suzdu. Turalin gozleri parladi. Nazli getdikce tekrar ureyine yol tapirdi.
-isteyirem...Xidmetcileri,qapidakilari...
-yox, nazli onun fikrini bitirmesine imkan vermedi.
- yox...yox...bir restoran...evvelce wam yemeyi... Deyiwiklik olsun,NAZLI riyakarliq etdi. Fikir Turalin da xowuna geldi.
-cox gozel duwunmusen,gulum,deyib harasa zeng vurdu .Az sora zengi sonlandirib uzunu Nazliya tutdu:HAZIRLAW..
Nermin ozune gelende hava qaralmiwdi. Kimse yox idi etrafinda. Kuce bombow idi. Muradi xatirladi. Yerinden sicrayib etrafa boylandi. Ureyi az qala dayanacaqdi. Murad yox idi. Gucu tekce aglamaga cata bildi. Honkure honkure korpesini axtarmaga bawladi. Gorduyu menzereden dehwete geldi. Dunya bawina ucdu sanki. Elleriyle uzunu qapadi. Bir qeder araliqda kopekler Muradi parcalayib acgozlukle qanli etini yeyirdiler...

Zamanin qani yaman qara idi. Eve ne zaman catmasini hec bilmedi de. Atasi Holdinqdeydi. Evde xidmetcilerden savayi kimse yox idi deyesen. Kecib eylewdi. Xidmetcinin<bir wey isteyirsinizmi?>sualina bawi ile inkar cvbini verdi. Icindeki tek umud de yox olmuwdu. Esebinden ozune yer tapa bilmirdi. Aldiqi