Payız ayı idi.Hava tutqun,yağış da artıq
3gün idi ki,dayanmadan yağırdı.Küçə
boyu su axırdı.Artıq gün batmaq
üzrəydi,evlərdə yavaş-yavaş işıqlar
yanmağa başlayırdı.Küçədə nadir
hallarda insan görünürdü,tələsik evlərinə gedirdilər.
Qarşıdakı balaca komada zəif inilti səsi
gəlirdi.Bu,iki gün öncə bərk
soyuqlamış bir qadının səsi idi.Onun
əri müharibədə həlak olmuşdu.2 uşağı
vardı,10 yaşlı oğlu və 3yaşı yenicə tamam olmuş qızı.Uşaqlarını saxlamaq
üçün işləyib,qazandığı az miqdarda
pulu da evə ərzaq alıb,gətirirdi. 2gün
öncə işdən qayıdarkən yağışa
düşmüş,geyimi nazik olduğundan
bərk soyuqlamışdı.İndi qızdırma içində yanırdı.Ev də soyuq idi,odur ki,evdə
olan ədyalları da uşaqlarına
bürümüşdü.
Budur,balaca qızı ona yaxınlaşır
və:"Ana,acmışam" deyir.Qadın özünü
toplayıb,ayağa qalxmaq istəyir,lakin,xəstəliyi şiddətləndiyindən
ayaq üstə dayanmağa gücü çatmır və
yerə yıxılır.Balaca qız bunu görüb
bərk qorxur və ağlamağa
başlayır.Qadının oğlu tez gəlib,ona
yenidən yerinə uzanmağa kömək edir və deyir:"Ana,sən narahat
olma,bacıma mən baxaram".
Anası deyir:"Hə oğlum,deyəsən
bundan sonra onun qayğısına sən
qalmalı olacaqsan.Bacını sənə
tapşırıram.Get bacınla yeməyinizi yeyin,sonra qonşuya gedib,mənim
bərk xəstələndiyimi deyərsən."
Oğlan "baş üstə anacan"
deyib,bacısının əlindən tutub,mətbəxə
aparır.Çörək qabında 1dilim çörək
qalmışdı,onu da bacısına verib,özü qonşuya getməyə tələsir.Yaxınlıqdakı
qapını döyür,qapını 1 kişi açır.Uşaq
həyəcanla anasının xəstə olduğunu və
kömək istədiyini deyir.Kişi qapını
bağlamaq istəyirdiki,söhbəti eşidən
xanımı qapıya yaxınlaşıb,ərinə "Gəl gedək baxaq"deyə inad edir.Kişi də
məcbur qalıb,deyinə-deyinə getməli
olur. Çatmağa az qalmış uşaq tez
qabaqda qaçaraq qapını açdı və
anasına yaxınlaşıb sevinə-sevinə,uca
səslə dedi: "Ana,ana bax.gəldilər,indi sənə
kömək edəcəklər."
Qadın artıq iniltisini kəsmişdi,rəngi də
ağappaq idi. Qonşular yaxınlaşanda
artıq onun öldüyünü bildilər.
Uşaq donub yerindəcə