" deyib,işə başladı.
Yaşlı kişi gülümsəyib,uşağa
pıçıldadı:"Bu işlərə görə təkcə çörək
yox,həm də çoxlu pul
verməlidi.Narahat olma,imkanlı
adamdı.Çalış işlərini səliqə ilə yerinə yetir" deyib,getdi.
Uşaq bütün işləri yerinə yetirib,pulun
almaq üçün sahibkara yaxınlaşır,o
qədər yorğun idi ki, ayaq üstə güclə
dayanırdı.
Kişi 1dənə çörəyi ona tərəf uzadıb,deyir:"Al bunu,sabah yenə
gələrsən,hələ bir neçə günlük işin var
sənin.İşini gör.çörəyini apar".
Uşaq daha artıq mükafat
gözləyirdi,amma çörəyi alıb,daha nəsə
istəməyə qorxdu.Qordu ki,danışsa bir çörəyi də verməyib,bayaqkı kimi
qovacaq.
Belə ki,uşaq hər gün dükana
gəlir,böyük zəhməti sayəsində bir
çörəklə geri qayıdırdı.Amma sevinirdi
ki,anasının ona tapşırdığı balaca bacısı ac qalmırdı.Nə qədər zəhmət çəksə
də,təhqirlərə dözsə də,bacısına baxa
bildiyi üçün sevinirdi.
Bir gün qəflətən dükanda yanğın
olur.Sahibkar içəridən nə isə
çıxarmağa macal tapmamış dükan büs-bütün yanır.O,ağlayaraq fəryad
edir:"Mənim pullarım,ərzaqlar da
tamam yanıb,bir qəpiyim belə
yoxdu.İndi dilənçidən də kasıb
oldum.Heçnəyim,heçnəyim yoxdu..."
Bu zaman uşaq onun yanına gələrək yanıb,qızarmış,titrəyən əllərində ona
bir çörək uzadıb deyir:
"Əmi,narahat olma. Al,sənin 1