Tanrı altıncı günün gec
saatlarına qədər qadını
yaratmaqla məşğul idi...
Bir mələk yanına yaxınlaşdı və
"Niyə bu səfər bu qədər zaman
xərcləyirsən?" deyə soruşdu...
- Zaman xərcləyirəm, çünki
qadın diqqət istəyir... Onu necə
yaratdığımı öyrənmək
istəyərsənmi?
- Əlbəttə istəyərəm...
- O ürəyində bir çox sevgiyə yer
verə bilər... Ana - ata sevgisi,
bacı - qardaş sevgisi, yoldaş və
uşaq sevgisi...
İncimiş hər şeyi şəfqətlə
yaxşılaşdıra bilər...

Mələk qadına yaxınlaşdı və ona
toxundu:
"Onu çox yumşaq yaratmısınız"
dedi...
- Bəli elədir... Amma ayrıca güclü
də yaratdım...
Onun nələrə dözüb nələrin
öhdəsindən gələ biləcəyini
təxmin belə edə bilməzsən.
Mələk qadının yanağına
toxundu...
- Tanrım bu varlıq su sızdırır
yəqin!
- Su sızdırmır, o gözyaşıdır...
- Nə üçün?
- Gözyaşları onun kədərinin,
dərdlərinin, sevgisinin,
təkliyinin, çəkdiyi ağrıların,
qürurunun göstəricisidir...

-Hər şeyi düşünmüsünüz bu
qadın həqiqətən möhtəşəmdir!
- Bəli elədir! Qadınların kişiləri
çaşdıran gücləri vardır...
Çətinliklərlə başa çıxa bilər və
çox ağır yükləri daşıya bilərlər...
Qışqıracaq hala gəldiyində
gülümsəyər, ağlayacaq kimi
olduğunda mahnı sözləri
söyləyər, xoşbəxt olduğunda
ağlayar və qorxduğunda
qəhqəhə çəkər...İnandığı şey
uğruna döyüşər, ədalətsizliyin
qarşısındadır, yeni həll
təkliflərinə hər vaxt açıqdır,
ailəsi üçün canını fəda etməyə
hazırdır... Ən pis anında
dostunun yanındadır...
Uşaqlarının müvəffəqiyyətlərinə
sevinc gözyaşı tökər...
Yoldaşlarının
müvəffəqiyyətlərindən
qürurlanar... Yaxınlarını
itirdiyində ürəyi qan ağlayar,
amma özündə həyatla
mübarizə edəcək gücü tapar...
Bir öpüşün, bir qucaq açılışın
qırıq ürəkləri yaxşılaşdıracağını
bilər...
Amma onun bir tək səhvi vardır:
Özünün qiymətsiz bir varlıq
olduğunu unudar...