-Mənə inanırsan? -
Ayşə, yenə başladın? -Sualımın
cavabı bu deyil -Sənə
inanıram. Güvənirəm. Səni
sevirəm -Mən də Murad, mən
də Murad Ayşənin saçlarından
öpərək qoxusunu içinə çəkir. -
Suallarım səni bezdirdi? Ayşə
başını Murada tərəf çevirərək:
- Hə? Bezdin? Murad Ayşənin
saçlarını qarışdıraraq: - Bu
hardan çıxdı? Onların söhbətini
uzaqdan addımlayan balaca
Amil pozdu. -Ayşəəə... Ayşə
başını Muradın qolları arasından
qaldıraraq: - haa bu nə idi?
Ayağa qalxaraq üstünü
təmizləyir. Murad çəmənlikdə
vəziyyətini heç dəyişmədən: -
Nə olduu? Amil onlara
yaxınlaşaraq: - Ayşə, ana səni
çağırır. Ayşə cəld qaçaraq
uzaqlaşır. Amil Muradın
yanında oturaraq: - Ehh sus
pulu vermirsən? Murad
anlamamış kimi: - Nəə? -sus
pulu daa susmağim üçün.
Gördüklərimi unutmagim üçün
- deyib kinayəli gülümsədi.
Murad qalxaraq: - Amilcikk
məncə pula ehtiyac yoxdu
hәə? Çünkü artıq heçnə
xatırlamırsan düzdü? Yoxsa
başqa cür unutdurmağa
çalışacam. Amil qaçaraq: -
Mənn artıq unutmuşam. Baaax
heçnə bilmirəm. Murad başıni
yellәyәrәk gülüm,sәdi: - Eynәn
Murad әmisi... Ayşә tәnginәfәs
halda hәyәtlәrinә çatdi. - Ana,
mәni buyurmusan? Füruze
xanim әllәrini çirmalayib: -
Ayşә, tövlәni tәmizlәmәyivi
tapsirmisdim ama
tәmizlәnmiyib. - bu dәyqә
tәmizdiyәrәm. Gülşәn salmişdi
çәnәsinin altina başım qarişıb. -
O Gülşәnә de atan deyir 1
aydan sonra toyu elәmәy
istiyiriy. Ayşә qizararaq başini
aşaği saldi: - Ana, mәn... -
tövlә! "Gәlmişәm otağına
Oyadam sәni gara gilәm Nә
gözәl xәlq eylәmiş Yaradan
sәni gara gilәm Götürüb mәn
qaçaram Aradan sәni gara..." Ic
cәkәrәk әlindәki süpürgәni
yerә tullayib göz yaşlarini sildi
Ayşә. " Kaş ki anama yalan
demәsәydim. O da acilamazdi
mәni. Hәm mәn sәhv heçnә
elәmәdimki..." Şirin
gülümsəməsi və incə bədən
quruluşu gözəlliyinin sübutu
idi. Kəndin ən gözəl qızı
olduğu kimi həm də ağıllı bir
qız idi. Sadəcə orta təhsilli idi.
Kənddə oxumağa çox fikir
verilmirdi. Murad da orta
təhsilli idi. Amma kəndin ən
varlı