tәk yaşayirdi. Ayşә üçün
qardaşinin otağini hazirladi. -
Heç nә danişmir. Vusal divanda
oturaraq: - Leylam, sәncә biz
doğru hәrәkәt eliyirik? Qizi
götürüb evimizә gәtirmişik. Nә
vaxta qәdәr burda qalacaq? -
Onu orda qoya bilmәzdim.
Hәlәlik qalsin bizdә özünә
gәlsin. Mәn çox qorxuram.
Mәncә psixoloqa aparaq. - Sәn
niyә bu qizi bu qәdәr çox
düşünürsәn? - 2 hәftә az
müddәt deyil. Mәn onu... Mәn
ona inaniram! Bilmirәmm...
İnana bilmәrәmki o qiz nәsә...
Bu işdә başqa şey var. - Nә?
Açiq daniş. - Bilmirәm, Vüsal,
bilmirәm. O elә saf, elә
tәmizdiki... Elә xoşbәxt
görünürdüki... O Muradi
sevirdi, hәm dә çox sevirdi.
Hәr dәfә yatmadan әvvәl
Muradla bağli olan xәyallarini
danişardi. Mәn onu dinlәdim.
İstәklәrini, isdәmәdiklәrini...
Amma heç kiç onu dinlәmirdi.
Heç kim onun fikrini
soruşmurdu. Onun yerinә qәrar
verilirdi. O isә mәcbur boyun
әyirdi. - şşş... Sakit ol. Vüsal
Leylani qucaqlayaraq: -
Zaman... Bir az vaxt keçsin
görәk neynirik. - Muraddan da
bunu gözlәmәzdim. Demәkki
sevmirmiş Ayşәni. İnsan
sevdiyinә necә әl qaldirar? 3
gün keçmiş amma Ayşәnin
vәziyyәtindә dәyişiklik yox idi.
Leyla әlindәn gәlәni etsә dә
heç bir nәticә vermirdi. Bu gün
şәnbә günü olduğundan Leyla
ev tәmizliyi ilә mәşğul idi.
Tozsoranin gur sәsindәn
qapinin zәngini eşitmirdi.
Nәhayәt Leyla tozsorani
söndürdükdәn sonra qapinin
kiminsә tәrәfindәn haradaysa
qirilacağini eşitdi. Hәr kim
idisә qapini hәm döyür hәm dә
zәngi basirdi. Leyla qaçaraq
qapini açdi. Leyla gördüyü
insan