Allah-təala “Ali-imran” surəsi, 103-cü ayədə buyurur: “Hamılıqla Allahın ipinə möhkəm sarılın” Allaha doğru seyr-sülükda olan bəndələrin əxlaqi məqamlarından biri də, “etisam” məqamıdır. Yəni, Allah-təalanın inayətlərinə sarılamaq. Yusif (ə) gözəlsən. Bu dünya da quyu kimidir. Allahın hökmü ilə səbr kəndirdir. Ey Yusif! Kəndir gəldi. Əlini vur kəndirə. Kəndirdən qafil olma. Yersiz olar. Təbii aləm və maddi dünya bir quyu kimidir. İnsan seyri-nuzuli ilə (enən templə) bura gəlmişdir. Allahın ipinə və peyğəmbərlərin inayət ətəklərindən yapışmaqla özünü buradan qurtarmalısan.

Qurani-kərimdə bu dünyaya gələn hər bir şey barədə “nuzul” (enmək) və “tənzil” (endirmək) sözləri işlənmişdir. “Qədr” surəsi, 5-ci ayədə buyurulur: “Həqiqətən, Biz onu (Quranı) Qədr gecəsi nazil etdik!” “Duxan” surəsi, 3-cü ayədə buyurur: “Biz onu mübarək bir gecədə nazil etdik. Biz qorxuduruq!” Həmçinin, başqa şeylər barədə də bu ifadə işlənmişdir. Hətta dəmirin yaradılması barədə “Hədid” surəsi, 25-ci ayədə belə deyilir: “Biz həddindən artıq möhkəm olan və insanlara fayda verən dəmiri də nazil etdik.” Buna əsasən, Allah-təala insanı seyri-suudi (artan templə) yaratmışdır. Onu bu aləmə endirmişdir. Buna görə də, bu aləmdən üstün aləmlər vardır: “Fatir” surəsi, 10-cu ayə də buyurulur: “Pak söz Ona tərəf yüksələr və pak söz&¨ də yaxşı əməl qaldırar.” İzzət istəyən şəxs, pak sözlər ona doğru qalxır və saleh əməl onu ucaldır.

Bu ifadəyə əsasən, dünya zülmət və qaranlıq bir aləmdir. Doğurdan da münasib ifadədir. Elektrik kimi bəzi ixtiraların bu dünyanı işıqlandırması düşünülməməlidir. Çünki, minlərlə lampa insanın içini işıqlandıra bilməz. Qəlblərin işıqlanmasına səbəb olan Allahdır. “Nur” surəsi, 35-ci ayə də buyurulur: “Allah göylərin və yerin nurudur.” Çünki, həva-həvəs və şəhvətlət insanın daxilini doldurub. İnsanın bu zülmət quyusundan çıxmasına səbəb olacaq yeganə amil, Allah-təalanın inayətlər ətəyindən yapışmaqdır. Qurani-kərim bu z&¨lmətlərdən xilas olmağın yolunu bizə yaxşıca