l bir daha ozune baxdi. Bu gece uchun dunen Sati ile birlikde Valentinodan zumrud rengli paltar ve ona uygun ayaqqabi sechmiwdiler. Nati komekchileri ile birlikde eve gelerek duz 4 saat sehrbazliq etmiwdiler: sach duzumu, manikur, pedikur, makiyaj. Netice ise goz qabaginda idi – ozunu guzgude bele taniya bilmirdi. Onun mohtewem uzun sachlari iri buruqlarla welale kimi chiyinlerine tokulurdu. Werq gozleri surme ile daha da nezerecharpan olmuwdu. Bezek ewyasi olaraq ise yalniz niwan uzuyunu taxmiwdi.
Sa: Konfetka. – Sati saatina baxdi.
Sa: Biz gecikirik. – o Ayselin elinden tutub gozlerine baxdi.
Sa: Sakit ol. Awagidakilar bizim kimi adi insanlardir. – bir az fikirlewib elave etdi.
Sa: Yox, biz onlardan daha ustunuk. Onlarin choxu egoistler, ozunubeyenmiwlerdir. Senin ugursuzlugunu gormeye wad olardilar. – Aysele goz vurdu.
Sa: Sadece ozun kimi ol ve hamini feth ede bileceksen. – Aysel derinden nefes aldi.
Sa: Bu qeder, men qachdim, Orxani senin arxanca gonderecem. – Aysel bawi ile raziliq verdi, elleri tir-tir esirdi. Sati getdikden bir az sonra Ayselin otaginin qapisi achildi. “Orxandir” – deye duwundu. Heqiqeten de Orxan idi. O, bow alaqaranliq otaga daxil olub etrafina baxdi, Ayseli gore bilmedi.
Or: Aysel. – yavawca sesledi.
Ay: Burdayam. – sesi garderobdan gelirdi. Orxan onun yanina telesdi. Garderoba daxil olanda nehayet onu gordu – Aysel ona qorxmuw ceyran gozleri ile baxirdi, sanki onu teleye saliblar. Aysel Orxanin reaksiyasini gozleyirdi. Gordukleri Orxanin nefesini kesmiw, daniwmaq qabiliyyetini elinden almiwdi. Addim bele ata bilmirdi. Qarwisinda dayanan gozel onun arvadi idi. Gozleri bahali qawlar kimi parildayirdi, onsuz da uzun olan kirpikleri daha da uzun gorunurdu. Mohtewem qonur sachlari welale kimi chiyinlerine ve kureyine tokulurdu. Eynindeki zumrud rengli paltar – yuxarisi bahali qawlarla bezedilmiw korset, awagisi wifon parcha ise topuguna qeder davam edirdi. O, qadinligin, gozelliyin, zerifliyin tecessumu idi. Ve bir de o, chox, chox