dodaqlarini buzdu.
Ay: Sen burda yatmisan? – Orxan guldu.
Or: Sabahin xeyir, wehzade. Nece yatdin? – Ayselin sualini ewitmemezliye vurdu. Orxan ona baxaraq gulurdu. Aysel narahat oldu.
Ay: Chox gulmeliyem? – onun narazi sifeti Orxanin daha ucadan gulmesine sebeb oldu.
Or: He. – Aysel Orxana nese bir iyneli cavab vermek istedi, amma paltarinin uzun eteyini eli ile yigiwdirib yataqdan qalxdi ve vanna otagina dogru qachdi, bir saniye sonra ordan Ayselin derin nefesalmasi ewidildi. Orxan tenbel addimlarla arvadinin arxasinca getdi. Aysel guzgunun qarwisinda dayanib dehwetli baxiwlarla ozune baxirdi. Kosmetika uzune yayilmiwdi, gozlerinin etrafinda tuw ve surmenin izleri var idi. Guzgude Orxanin gulen uzunu gordu. Ve birden xatirladi ki, otaga nece geldiyini bilmir.
Ay: Nece oldu ki, burda oyandim? Otaga geldiyimi xatirlamiram…
Or: Yeqin dunen chox ichmisen. – Orxan qapiya soykenerek valeh oldugu arvadi ile zarafatlawmaq qerarina geldi. Aysel zarafati qiymetlendirmedi, onun gozlerinde qezeb var idi.
Ay: Orxan! – yuksek sesle dedi.
Ay: Men ichmirem… Sen de bunu bilirsen. – Orxan guluwunu saxlaya bilmedi, Aysel anladi ki, Orxan onu achiq-awkar ele salir. Aysel ele isteyirdi ki, nese bir weyi ona atsin ve onun kefi kok halina son qoysun. Amma chetin ki diw pastasi ile ona nese ede bilerdi. Nese bawqa bir wey lazim idi. Aglina bir fikir geldi. Vannaya dogru getmeye bawladi. Orxan ise hele de gulerek onu izleyirdi, ne etmek istediyini anlamaga chaliwirdi. Duw qebul etmek isteyir? Amma chox gec fikirlewdi ve yalniz Aysel ona “soyuq” silahi yonlendirdikde iwin ne yerde oldugunu anladi. Buz kimi su Orxani islatdiqca Aysel urekden gulurdu.
Ay: Sabahin xeyir, ezizim.
Or: Lenet weytana! Bu deqiqe kes! – Sudan qachmaga chaliwdi, amma Aysel vanna otagindan chixmasina imkan vermedi.
Or: Yaxwi. – sakitce deyib duz suyun ustune getmeye bawladi. Ayselin elinden duwu alib, ele onun ozune dogru yoneltdi. Aysel qiwqirsa da guluwunu saxlaya bilmirdi.
Ay: Orxan… besdir… xahiw