duwunurem. – Ayselin sesi titredi.
Ay: Duwunurem ki, daha ne atanin, ne de Alya xalanin uzune baxa bilmerem.
Or: Agilsiz olma, hech kim onlari devet etmemiwdi. Oz maraqlari ucbatindan oldu her wey!
Ay: Mene maraqli deyil, onlar niye gelmiwdiler. Onemli olan odur ki, biz… - Aysel bir anliq “dogru” sozleri axtarmaq uchun dayandi.
Ay: Onlar gormemeli olduqlari weyi gorduler. Umumiyyetle bu olmamali idi… - Orxan yumrugunu mohkem sixdi ki, ozunu ele alsin ve Ayseli yaxwica silkelemesin.
Or: Mene qulaq as. Onlarin ne gordukleri vecime deyil!
Ay: Sen busan chunki: hech ne vecine deyil… Men ise bele deyilem. Onlar bunu gormemeli idiler.
Or: Amma kiwi razi gorunurdu.
Ay: Senin atan yeqin ki, bele sehneleri evinde gormeye aliwib. – duwunmeden dedi.
Ay: Amma men – yox!
Or: Bilirsen, korpe, seni hech neye mecbur etmemiwdim, hetta mene bele geldi ki, senin xowuna da geldi. – Aysel uygun cavab axtarmaq uchun dayandi.
Or: Bilmirsen nece meni iyneliyesen? Nadir haldir. Demeli, seninle de bele olurmuw. – arxaya chonub qapiya dogru getdi. Aysel butun gucu ile dayanmaga chaliwirdi, yoxsa goz yawlarini saxlaya bilmeyecekdi. “Dayan Aysel, guclu ol!” – oz-ozune tekrar edirdi. Orxan elini qapinin desteyine atib geri chevrildi.
Or: Paltarini deyiw. Yawdir – xestelenersen. – qapini chirpib getdi.
***
Daha ozumu saxlamaga ehtiyac yox idi, men dizlerim ustde cokub qiwqirigimi saxlamaga chaliwdim. Goz yawlarim dayanmadan axirdi, ozumu ele ala bilmirdim. En esasi ise o haqli idi, men ozum isteyirdim, isteyirdim ki, o meni opsun, isteyirdim ki, onun dodaqlari yene ve yene menim dodaqlarim ile birlewsin, isteyirdim ki, mene toxunsun, tamamile onun olmaq isteyirdim. Onunla oyanmaq xowuma gelir. Elinin ichi ile yanagimi oxwamasi xowuma gelir. Bele anlarda dodaqlarimi eline toxundurmamaq uchun ozumu gucle ele aliram. Onun baxiwlarini uzerimde hiss etmek, onun suretlenmiw urek doyuntulerini duymaq xowuma gelir. Dunenki kimi mene heyranliqla baxmasi xowuma gelir. Dunenki kimi, belimi