qalxmaga chaliwdi.
Ay: Yox. – gozlerini qaldirmadan cavab verdi.
Or: Aysel! – barmaqlarinin ucu ile Ayselin chenesini qaldirib baxiwlarini yaxaladi.
Or: Ne olub?
Ay: Men… - “Men seni sevirem” demek istedi, amma…
Ay: Men… chox xowbextem. Bu gece… en unudulmaz gecem idi. – Orxan dodaqlari ile onun dodaqlarini orterek sozunu bitirmesine imkan vermedi.
Or: Menim de. – tam semimi dedi. Aysel inamsizliqla gulumsedi.
Or: Hech gulme! – arvadinin yanagini sigallayaraq elave etdi.
Ay: En yaxwisi? – Orxan arvadini inandirmaq uchun onun dodaqlarini ehtirasli opuwle uzun-uzun opdu ve onun novbeti axmaq fikir soylemesinin qarwisini almiw oldu.
Ay: Orxan! – Aysel utanaraq ondan aralandi.
Or: Ne? – yalanchi teeccuble soruwdu.
Or: Ozun gunahkarsan.
Ay: Nede? – teeccublendi. Orxan baxiwlari ile onu yandirirdi.
Or: Bele wirin olmaq olmaz. – Orxan yene onun dodaqlarina yaxinlawdi.
Ay: Orxan. – gucle nefes alaraq dedi.
Ay: Men duw qebul etmeliyem. – Orxan guldu.
Or: Get, kim mane olur?
Ay: Sen. – Orxan qawlarini yuxari qaldirdi.
Ay: Ortuyun yarisi senin altindadir. Men ona burune bilmirem.
Or: Onsuz get. Men icaze verirem.
Ay: Orxan! – balaca kuseyen uwaq kimi yanaqlarini wiwirdib etiraz etdi. Orxanin “ureyi yumwadi” ve chilpaqligindan utanmayaraq ortuyu ustunden atdi. Aysel qip-qirmizi reng aldi, artiq nese demeye hazirlawirdi ki, fikrinden dondu. Ortuye yaxwica burunub vanna otagina kechdi. Orxan uzun muddet onun arxasinca baxirdi ve ozu-ozune teeccublenirdi. Kim duwune bilerdi axi… Gunew tezece baw qaldirirdi, nazik wualar otagi iwiqlandirmaga bawlayirdi. Orxan etrafina goz gezdirdi, yerde xeyli paltar var idi: yirtilmiw koynek, cins walvar, Ayselin gece koyneyi. Alya bu otaqda detektiv kimi arawdirma aparmamiw yir-yigiw etmek lazimdir. Orxan yatagin uzerindeki ortuyu goturdu, yerdeki paltarlari da topladi ve oz otagina duw qebul etmek uchun kechdi. Yol boyu duwunurdu ki, oz ewyalarini Ayselin otagina kechirmelidir.
***
Aysel vanna otagindan chixanda otaqda