i bilirsen. – Larisa bilirdi. Umumiyyetle hami bilirdi – Orxan atasi uchun her wey idi.
La: Onunla goruwmek fikrim yox idi.
El: Buna wubhem yoxdur. Analiq hisslerinin cowgunlugu ile hech vaxt ferqlenmirdin. Inanmiram ki, o vaxtdan nese deyiwmiw olsun. – Larisa gulumsundu.
El: Men isteyirem ki, sen onun heyatindan yox olasan.
La: Men hech vaxt onun heyatinda olmamiwam. Sen hemiwe bele istemisen…
El: Yox. Men bunu istememiwem. Men ona demek istemiwem ki, onun anasi olub. Onu atmayib, olub! Onun xatirinde seninle bagli hech olmasa nese xow bir wey qalmasi uchun…
La: Amma men senin umidlerini dogrultmadim…
El: Umidleri dogrultmaq – senlik deyil. Sen onlari yixmagi bacarirsan. – Larisa yerinden qalxib ona yaxinlawdi.
La: Onsuz da sen mene onunla goruwmek imkani vermezdin.
El: Sen hech olmasa cehd gosterdin? Hech olmasa bir defe bu haqda mene dedin? O uwaq olanda ona yalan demeli olurdum ki, anan bawqa olkededir, uzaqdadir, gele bilmir. Amma boyudukce mene inanmirdi. Duwunurdu ki, men sizin aranizdaki maneeyem. Senin fikrinle deli olurdu, menden gizlin qazetlerdeki wekillerini toplayirdi – her birinde de anasi bawqa kiwi ile qucaqlawirdi. Menden qachib sene gelende ise sen 2 kelme xow soz tapa bilmedin. Sen yalan deye bilerdin, deyerdin ki, men eclafam, menden qorxursan, men size goruwmeye icaze vermirem. Amma sen bunu da etmedin. Kenara chekilib ozunu narahat etmemeyi ustun tutdun.
La: Sen ise ozunu melek kimi gosterib, meni lecher kimi tanidirsan. Amma yox, ezizim, telesme. Men bu uwagi istemirdim, sen meni mecbur etdin ki dogum, sonra da menden evdar qadin etmek isteyirdin. Men ise bawqa heyat arzulayirdim, bawqa dunya arzulayirdim. Kommunal menzilde 2 sudemer, hemiwe aglayan uwaqlarla yawamaq deyildi menim arzum. Hemiwe pul chatmirdi, uwaqlar ac qalirdi. He, men dozmedim, qachdim…
El: Bu senin sechimin idi. – Elxan telesmeden kreslodan qalxdi, asta addimlarla, soyuq sakitlikle qapiya teref addimladi. Elini qapinin desteyine aparib dodaginda tebessum ile