e gozel anlayirdi Orxani.
Ay: Gelib uzr istese bagiwlayarsan?
Or: Bele olmayacaq. Atamdan yaxwi bir meblegde chek alan kimi yox olacaq.
Ay: Bu qeder eminsen? – Ayselin hech sevmediyi istehzali guluw onun uzunde yarandi. Aysel bir az dikelib barmaqlarinin ucu ile onun guluwune toxundu. Indi Orxan achiq, ince, sehrli ve bihuwedici guluwle gulurdu.
Ay: Istehzali guluwunu sevmirem.
Or: Bes neyi sevirsen? – Orxan sakitce pichildadi ve elini Ayselin onurgasi boyunca hereket etdirdi. Aysel onun elinde chabalayirdi, bu da az qalsin kreslonun awmasina sebeb olacaqdi. Orxan ise urekden gulurdu.
Ay: Orxan! Besdir! – Aysel ayaga qalxmaga chaliwdi, amma Orxan onu mohkem qucaqlamiwdi.
Or: Bir az da chabalasan kreslodan yixilacagiq.
Ay: Seninle mumkun deyil!
Or: Bununla fexr edirem! – Orxan onun dodaqlarini ince opuwle susdurdu.
***
Sati boyuk villanin onunde mawini saxladi. Chixiwin onunde Elxanin mawini dayanmiwdi, Sati bir az narahat oldu. Axir vaxtlar onlarin munasibeti duzelmiwdi, amma Sati yene de chekinirdi. Onun goruwune Vadik gelirdi – elleri cibinde, qara futbolkasi enli sinesine ve ezeleli chiyinlerine yapiwmiwdi. “Yunan allahidir ki, var!” – Sati duwundu, amma tez ozunu ele aldi. “Allah deyil Sati, Vadikdir”.
Va: Salam. – Vadik onun yanagina opuw qondurdu, amma bu adi opuw lazim olandan bir az uzun chekdi. Sati ozunu ele gosterdi ki, sanki hech ne bawa duwmeyib.
Sa: Salam. Yene niye chagirmisiz?
Va: Ele-bele olmaz? – Sati uzunu buzuwdurub eve dogru addimladi, Vadik de onun arxasinca gedirdi. Aysel onlari qonaq otaginda qarwiladi.
Ay: Salam! – Sati onu diqqetle inceledi. Ele bil her wey normal gorunurdu, amma nese deyiwmiwdi.
Sa: Salam! Aman Allahim, vampirler gunew iwiginda parildadigi kimi parlayirsan.
Ay: Nedi, pisdir?
Or: Ooo, gorun kimler gelib! Madmuazel Sati! – Orxan kabinetden atasi ile chixib arvadi ile Vadikin arasinda oturdu ve Vadikin chiynini doyecledi.
Sa: Kerimov, senin ehvalin yaxwidir? – Sati teeccublendi.
Or: Vadikin maraqli