iw masasina dogru aparib, kreslosuna eylewdi ve arvadini da dizleri ustune otuzdurdu. Aysel eli ile onun uzunu sigallayirdi, Orxan gozlerini yumdu.
Or: Bilirsen, sen yanimda olanda men menevi olaraq istirahet edirem, senden sakitlik duyuram.
Ay: Bu komplimentdir?
Or: Yox, bu faktdir. Bir suru iwim var, tezlikle filial achacagiq, menden ise xeyir yoxdur. Bax, indi vacib adamlar muqavile baglamaq uchun gelecekler, menim beynim ise bawqa weylerle doludur.
Ay: Neyle? – Orxan ona yaxinlawaraq qulagina pichildadi.
Or: Duwunurem ki, eve gelen kimi seni yatagimiza uzadib sehere kimi sevecem. – Aysel sachlarinin ucundan tutmuw ayaq barmaqlarina kimi qizardi.
Or: Qizarmagini chox sevirem. – opuwlerinden hezz almaga onlara imkan vermediler. Yariachiq qalmiw qapidan direktorlar wurasinin uzvleri icheri kechdiler. Aysel qalxmaga cehd gosterdi, amma Orxan onu qollari arsinda mohkem tutmuwdu.
Or: Cenablar, uzr isteyirem, bir deqiqe sonra bawlayariq, eylewein. – arvadinin utancaqligindan hezz alaraq Orxan kreslodan qalxdi ve qollari ustde Ayseli apararaq sakit addimlarla kabinetinden chixdi. Yalniz gozleme otagina chatdiqda Orxan onu ehtiyatla yere endirdi.
Or: Helelik Zlatayla otur, men onlarla iwimi tez bitirim, onda biz eve gedib menim planimi heyata kechire bilerik.
Ay: Orxan. – Orxan artiq kabinetine daxil olmaga hazirlawarken geri dondu.
Ay: Herden men vehwi ve doyumsuz istekle… - Aysel bilerekden sozleri uzatdi, Orxan qawlarini goye qaldirdi.
Ay: …seni oldurmek isteyirem.
Or: Vehwi ve doyumsuz yeri ile raziyam, amma oldurmek… Amma “sonra” o da olar, bu bedele deyer! – Aysel stol ustundeki ilk eline kechen papkani goturub Orxana teref atdi, amma bagli qapiya tuw geldi.
Ay: Lenet weytana! – yere tokulmuw vereqleri toplamaq uchun eyildi. “Birce bu chatmirdi” – yungul bawgicellenmesi hiss etdi. demek olar ki, butun vereqleri toplamiwdi ki, birden onlardan birinde oz adini gordu.
***
Yere chomelmiw wekilde elimde bir suru vereqlerle gorduyum yazinin her setrini