qerara geldim. Daniwmaga ehtiyacim var idi. Bizim muqavilemiz haqqinda, erimin chox xowuma gelmeye bawlamasi haqqinda ve bunun meni her weyden chox narahat etmesi baresinde kiminlese daniwmali idim. Amma agzimi achmaga fursetim olmadi. Anam otaga girib meni erimi xilas etmeye gonderdi. Iw burasindadir ki, qonwular bizim geldiyimizi “pencereden” gorubler ve vaxt itirmeden bize tewrif buyurublar. “Tebii ki, bizim getmeyimizi gozleye bilmezdiler, yoxsa doyumsuz maraqlari ucbatindan insult kechire bilerdiler.” Men celd erciyezimi xilas etmeye telesdim, amma melum oldu ki, bowuna. Menim komeyime ehtiyaci yox idi, qonwularla chox mehriban daniwirdi. Ve bu anda qonwulardan biri erimin boynuna sarilib xowbextlik arzulamaga bawladi.
Qonwu: Allah saxlasin, xowbext olasan. Men ele ikinizi bir yerde gorende, dedim qowa qarisinlar. – Gor nece arsiz nenedir! Bizi izlemeye bes deyilmiw kimi, bunu achiq-awkar etiraf da edir. Bu hemin qonwu idi ki, “tank”la toqquwmadan sonra Orxan meni eve getirende bizi izlemekden otru az qalsin pencereden yere duwecekdi. Ele dogma dilimizde deyilmiw bu xeyir-duani saxlamaga chaliwirdim ki, Orxan daniwdi.
Or: Chox sagol, ay nene. Subaylariniz uchun olsun. – o chox selis, duzgun teleffuzle daniwirdi. Tebii ki, yungul aksent hiss olunurdu. Orxan novbeti defe meni teeccublendirmeyi bacarmiwdi. Ozume ele ala bilmek uchun xeyli guc serf etmeli oldum. Demeli, er dogma dilinde serbest daniwir, arvadin ise bundan xeberi yoxdur… Vaxt suretle kechirdi. Valideynlerimle doyunca sohbet ede bilmemiwdim ki, artiq gece oz yerini aldi. Men Orxana baxib gozleyirdim ki, ne vaxt getmeyimizi xeber verecek. O ise telesmirdi. Anam bize qalmagi teklif etdi. O nezaket xetrine teklif etdi, Orxan ise arsizligina salib teklifi qebul etdi. Bizi bir otaqda yerlewdirmeleri azmiw kimi, nesibimize tek charpayi duwmuwdu. Arxamizca qapini baglayan kimi bir-birimize uzun muddet baxiwlarla hucum etdik.
Or: Uzan.
Ay: Istemirem.
Or: Agilsiz olma! “Yastiq serhedleri” kimi fikri